II SA/Go 118/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i S.E. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 8 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę G. i S.E. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2006r. pełnomocnik skarżących – adwokat K.Ł.-K. – wniosła od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, którą następnie cofnęła w imieniu skarżących pismem z dnia [...] lipca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracji. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który wprost regulowałby sposób rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sytuacji, gdy skarżący cofnął uprzednio wniesioną skargę kasacyjną od wydanego przez sąd administracyjny I instancji orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Dlatego też w przypadku zaistnienia takich okoliczności, konieczne jest sięgnięcie do przepisu art. 193, który stanowi, że jeśli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z 03.09.1998r., sygn. ICKN 820/97, OSNC 1999/2/40, w związku z brakiem w ustawie z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego stosownego przepisu, który regulowałby sposób rozstrzygnięcia sądu na wypadek cofnięcia kasacji i uznał, że w takim przypadku konieczne jest zastosowanie przepisu odsyłającego nakazującego odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, wśród których na pierwszy plan wysunął się art. 355 § 1 kpc, stwierdzający, że sąd umarza postępowanie, gdy powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub gdy wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że zacytowany na wstępie przepis art. 60 p.p.s.a. znajduje również zastosowanie w sytuacji cofnięcia przez skarżącego skargi kasacyjnej. Odnosi się to jednak tylko do zdania pierwszego i drugiego tegoż przepisu. Należy bowiem przyjąć, że zdanie trzecie, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalną, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej. Stanowisko, że cofnięcie kasacji jest czynnością procesową nie podlegającą kontroli sądu, znajduje oparcie w wyżej wskazanym postanowieniu SN z dnia 03.09.1998r. Zaznaczyć bowiem trzeba, że NSA jest związany granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), a co za tym idzie tym bardziej wiąże go brak takiej skargi (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 486). Oznacza to, że NSA w żadnym przypadku nie ma możliwości badania, czy cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa, co wiąże się nierozerwalnie z koniecznością umorzenia postępowania kasacyjnego, z powodu braku jego przedmiotu, w każdym przypadku, gdy skarżący złoży oświadczenie, że cofa skargę kasacyjną. Dotyczy to również sytuacji, gdy skarżący cofnie skargę kasacyjną jeszcze przed przesłaniem przez sąd administracyjny I instancji akt sprawy do NSA. Na gruncie postępowania cywilnego powyższa kwestia została wyraźnie uregulowana z dniem 05.02.2005r., tj. z dniem wejścia w życie przepisu art. 391 § 2 zd. drugie, który wprost stanowi, że gdy cofnięcie apelacji nastąpiło przed sądem pierwszej instancji, postępowanie umarza sąd pierwszej instancji. Ustawa p.p.s.a. co prawda nie zawiera wyraźnej regulacji dającej sądowi administracyjnemu I instancji takowe uprawnienie jednak przyjmując, że cofnięcie skargi kasacyjnej nie może być badane pod kątem jego dopuszczalności i w każdym przypadku sąd zobowiązany jest przychylić się do woli skarżącego, to nie ma przeszkód, aby bez zwracania się do sądu wyższej instancji, postępowanie kasacyjne zostało umorzone przez wojewódzki sąd administracyjny. W ocenie Sądu cofnięcie skargi kasacyjnej niweczy obowiązek sądu pierwszej instancji przewidziany w art. 179 zd. drugie p.p.s.a. Z tych też względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.