II SA/Go 119/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.R. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o obowiązku zapłaty kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania oraz zniszczenia pojazdu postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2017 r. D.R. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 400 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Dnia 23 marca 2017 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy założony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku D.R. podał, że odbywa karę pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym. Skarżący oświadczył, że jest zatrudniony, ale z jego wynagrodzenia prowadzona jest egzekucja sądowa na łączną kwotę około 5.000 zł. D.R. wskazał, że w miesiącu lutym 2017 r. z tytułu wynagrodzenia otrzymał do swojej dyspozycji kwotę w wysokości 164 zł. Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Analiza sytuacji materialnej D.R. prowadzi do wniosku, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zważyć bowiem trzeba, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. D.R. podał, że jest zatrudniony w zakładzie karnym. Z przedłożonych dokumentów wynika jednak, że z wynagrodzenia skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że po potrąceniu pozostaje mu do dyspozycji bardzo niewielka kwota (164 zł). W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego odnośnie jego trudnej sytuacji majątkowej. Z tych względów uznano, że wniosek D.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.