II SA/Go 1196/17

Dnia 23 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.F. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. G.F., działający przez pełnomocnika adwokata A.T., w toku postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku poddania małoletniego dziecka D.F. obowiązkowym szczepieniom ochronnym zgłosił zarzuty w tym postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] września 2017r., nr [...], stanowiącym stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał zarzuty za nieuzasadnione. Po rozpatrzeniu zażalenia G.F. na to postanowienie, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. G.F., działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, iż zaskarżono postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, a zatem zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a) nie jest objęte kontrolą działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, o czym skarżący został pouczony w treści zaskarżonego postanowienia. Z tej przyczyny organ nie odniósł się do zarzutów zawartych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą wniesioną po 15 sierpnia 2015 r., zatem zastosowanie ma art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W analizowanej sprawie Sąd ustalił, że na podstawie tytułu wykonawczego z [...] czerwca 2017r., nr [...] wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego prowadzono egzekucję administracyjną obowiązków o charakterze niepieniężnym, a zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym był skarżący G.F.. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżący, działający przez pełnomocnika adwokata A.T., wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zaś postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201) - jako wierzyciel - uznał zarzuty G.F. za nieuzasadnione. Postanowienie to, na skutek zażalenia skarżącego, zostało utrzymane w mocy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], które z kolei stanowi przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Oznacza to, iż zaskarżone postanowienie dotyczy stanowiska wierzyciela co do wniesionych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z uwagi na jego przedmiot, akt ten nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co wprost wynika z zacytowanego wcześniej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., na co wskazano w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.