II SA/Go 123/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia odrzucić skargę. Dnia 4 stycznia 2010r. D.B. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym pismo adresowane do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w formie obiadów. Pismem z dnia [...] stycznia 2010r znak [...] Kolegium przekazało do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej złożone przez skarżącą pismo. Na powyższe pismo dnia [...] stycznia 2010r. D.B. złożyła skargę, w której domaga się przebadania przez biegłych sadowych pracowników Kolegium odpowiedzialnych za wydanie określonych orzeczeń na okoliczność zdolności do rozpatrywania spraw dotyczących rozpatrywania jej wniosków. Ponadto skarżąca wyraża ogólne niezadowolenie z pracy organu oraz zarzuca iż pracownicy nie odnoszą się do jej żądań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach. Oznacza to zasadniczo, iż czynności organów administracji publicznej nie mieszczące się w wykazanym wyżej zakresie działań administracji publicznej nie podlegają merytorycznej ocenie przez sąd administracyjny. Z treści kwestionowanego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010r. wynika, iż nie jest ono ani decyzją administracyjną ani postanowieniem, w rozumieniu art. 3 § 2 ust. 1-3 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, iż decyzją administracyjną jest kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę administracyjną, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne ( por. uchwała SN z dnia 5 lutego 1988 r., III AZP 1/88,). Zaskarżony dokument nie jest też innym aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., przez który rozumieć należy głównie działania materialno-techniczne, wywołujące określone skutki drogą faktów (por. uchwała NSA z dnia 8 września 2003 r., OPS 2/03,). Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego informuje jedynie stronę o fakcie przekazania do rozpoznania Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej złożonego przez skarżącą pisma, które co wymaga podkreślenia, zostało przez samą skarżącą zaadresowane do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Pismo SKO z dnia [...] stycznia 2010r. nie rozstrzyga żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Co więcej pismo to nie jest nawet skierowane do wnioskodawczyni, a do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, a skarżąca otrzymała jego odpis w związku z art. 243 k.p.a. zgodnie, z którym jeżeli organ, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany jest w ciągu siedmiu dni przekazać go właściwemu organowi a o przekazaniu wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż skarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie jest aktem administracyjnym organu administracji publicznej podlegającym kognicji sądu administracyjnego. Z tych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.