II SA/Go 125/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-03-29

Skład orzekający: Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego o charakterze wyjaśniającym i informacyjnym, niekonkretyzujące uprawnień lub obowiązków strony, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego o charakterze wyłącznie wyjaśniającym i informacyjnym, które nie konkretyzuje żadnych uprawnień ani obowiązków strony wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strona D.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r., kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem. Skarżąca zarzuciła pismu biurokrację, automatyzm i brak obiektywizmu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej poinformował D.B. – w odpowiedzi na liczną korespondencję strony – o sposobie załatwienia spraw zainicjowanych szeregiem jej pism, a także o elementach, jakie w myśl art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego powinna zawierać decyzja administracyjna. Na powyższe pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej D.B. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając organowi pierwszej instancji łamanie obowiązujących przepisów prawa. Wniosła o użycie przez Kolegium uprawnień wynikających z nadrzędności tego organu nad Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, gdyż działania organu pierwszej instancji przynoszą wnioskodawczyni jedynie straty i szkody W odpowiedzi, pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało D.B. o zakresie swej właściwości rzeczowej, wynikającym z przepisów ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz o braku kompetencji do podjęcia działań nadzorczych w przedmiocie zmiany stanowiska Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, w szczególności o braku kompetencji do nakazania temu organowi określonego działania bądź zaniechania. Zdaniem Kolegium zakwestionowane pismo Dyrektora MOPS ma jedynie charakter wyjaśniający i informacyjny, zaś o możliwości i sposobie zaskarżania samych rozstrzygnięć strona jest informowana w treści samego rozstrzygnięcia, o czym – jak wynika z treści pisma D.B. – strona wie i z uprawnienia tego korzysta. Z powyższych względów Kolegium nie znalazło podstaw do podjęcia żądanych przez stronę działań w stosunku do Dyrektora MOPS. Na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] D.B. wniosła dnia 27 stycznia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem. Zdaniem skarżącej powyższe pismo Kolegium, podobnie jak inne pisma tego organu zakwestionowane skargą z dnia 27 stycznia 2012 r., są przejawem biurokracji, automatyzmu i braku obiektywizmu przy załatwianiu jej spraw. Wniosła o usunięcie naruszenia swego interesu prawnego wywołanego powyższym pismem organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności organów administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny oraz 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło