II SA/Go 125/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...],[...] w przedmiocie przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. m. in. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...],[...] wydane w przedmiocie przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. Przekazując akta sprawy wraz z w/w skargą organ przesłał odpowiedź na skargę dot. wyłącznie postanowienia z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...]. Pomimo wezwania Sądu, organ nie udzielił odpowiedzi na skargę zarejestrowaną pod niniejszą sygnaturą. Przesłane dnia 25 lutego 2013 r. pismo organu nie może zostać zdaniem Sądu uznane za odpowiedź na skargę w rozumieniu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę D.B. na pismo tego organu z dnia [...] listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Obowiązek przekazania przez organ skargi wniesionej do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wynika z art. 54 § 2 ppsa, zgodnie z którym organ, do którego wniesiono tą skargę, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przekazanie skargi stanowi wprawdzie czynność materialno - techniczną, ale nie podlegającą zaskarżeniu. Stanowi o wypełnieniu obowiązków wynikających z przepisów prawa, a obciążających organ i nie odnosi się bezpośrednio do praw i obowiązków strony. Nie ma bowiem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z przyczyn oczywistych, nie może być uznane również za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.