II SA/Go 129/18

Dnia 7 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej korespondencji urzędowej postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] października 2017r. D.C. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego z wnioskiem o udostępnienie i przesłanie na wskazany adres (ZK) informacji w zakresie: wskazanie dat odbioru korespondencji urzędowej, dat wysłania tej korespondencji urzędowej z wyszczególnieniem adresatów do każdej z otrzymanej i wysłanej korespondencji urzędowej przez administrację Zakładu Karnego za okres od [...] marca do [...] października 2017 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jako nadawca korespondencji urzędowej niezbędnym jest mu otrzymanie wykazu wysłanej korespondencji urzędowej za wskazany okres czasu. Wobec powyższego, na podstawie art. 9 k.p.a., wniósł jak na wstępie. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zakładu Karnego pismem z dnia [...] listopada 2017r., nr [...], odmówił udzielenia żądanej informacji z uwagi na brak podstaw dla sporządzenia za wskazany okres czasu indywidualnego zestawienia przesyłanej oraz otrzymanej korespondencji urzędowej. Poinformował wnioskodawcę, iż zgodnie z art. 105 § 7 k.k.w. oraz § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności, skazany otrzymuje pisemne potwierdzenie odbioru w zakładzie karnym wysyłanej przez niego korespondencji urzędowej. Wskazał także, że zgodnie z art. 110a § 1 k.k.w. skazany ma prawo posiadać w celi m.in. dokumenty związane z postępowaniem, którego jest uczestnikiem, a więc wszelką korespondencję urzędową. W świetle powyższego wyjaśnił, iż administracja ZK wydała wnioskodawcy na każdy przekazany przez niego list do wysłania pisemne potwierdzenie jego odbioru. Analogiczna sytuacja dotyczy otrzymanej korespondencji urzędowej, bowiem wnioskodawca powinien dysponować korespondencją, którą otrzymał. Pismem z dnia [...] grudnia 2017r., powołując się na art. 227 k.p.a., D.C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] listopada 2017 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że o udostępnienie żądanej informacji wniósł jako strona, czyli nadawca korespondencji i w związku z tym organ powinien rozpatrzyć jego wniosek na podstawie art. 9 k.p.a., a nie w trybie innych przepisów, tj. k.k.w., czy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 r. Podkreślił, iż wniosek o udzielenie informacji złożył na podstawie przepisów administracyjnych, a nie innych i tak ten wniosek powinien być rozpoznany, pomimo tego, że jest pozbawiony wolności. W ocenie skarżącego działanie Dyrektora ZK jest niewłaściwe, bezprawne i w związku z tym wniósł o zobligowanie organu do udzielenia informacji na podstawie przepisów k.p.a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] listopada 2017r., w którym odmówiono D.C. udzielenia informacji w żądanym zakresie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, udzielenie odpowiedzi przez właściwy organ Służby Więziennej na wniosek osadzonego w zakładzie karnym nie podlega regulacjom ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257). Zgodnie bowiem z art. 6 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 665 ze zm.) – dalej jako k.k.w., skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 stycznia 2012 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r., poz. 647). Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia prośby i wnioski dotyczące działalności jednostek organizacyjnych Służby Więziennej załatwiają kierownicy tych jednostek w ramach swoich zadań. Zgodnie § 9 ust. 1 k.k.w. organ właściwy do załatwienia wniosku, skargi lub prośby jest obowiązany zawiadomić pisemnie wnoszącego wniosek, skargę lub prośbę o sposobie ich załatwienia. Następnie trzeba wyjaśnić, iż stosownie do § 3 ust. 1 tego rozporządzenia skargi osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej i pracownika Służby Więziennej, załatwiają: 1) kierownik jednostki organizacyjnej - jeżeli skarga jest do niego adresowana, a nie dotyczy jego bezpośredniej działalności lub bezpośredniej działalności jego zastępcy i podjętych przez nich decyzji, chyba że w tym zakresie zostanie uznana za zasadną; 2) dyrektor okręgowy Służby Więziennej - jeżeli skarga dotyczy działalności nadzorowanej przez niego jednostki organizacyjnej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1 lub w ust. 2; 3) Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona - jeżeli skarga dotyczy działalności okręgowego inspektoratu Służby Więziennej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1; 4) Minister Sprawiedliwości lub osoba przez niego wyznaczona - jeżeli skarga dotyczy działalności Centralnego Zarządu Służby Więziennej i nie została załatwiona w trybie określonym w pkt 1. Osadzony może także, jeżeli k.k.w. nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 k.k.w. zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Stosownie do treści art. 7 § 2 k.k.w., skargi rozpoznaje właściwy sąd powszechny, zgodnie z art. 3 k.k.w. W tej sytuacji zasadne jest twierdzenie, że skarga D.C. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego jest niedopuszczalna, gdyż nie należy do właściwości sądów administracyjnych. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.