II SA/Go 131/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 czerwca 2007r. J. N., K. N. oraz B. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzją Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzją Prezydenta Miasta S. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkalnej z garażem podziemnym wraz z urządzeniami budowlanymi przy [...], zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta S. nr [...]]. W związku ze złożeniem przez sędziów oraz asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosków o wyłączenie od rozpoznawania niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007r. (sygn. akt II OW 59/07) wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. do rozpoznania tychże wniosków. Postanowieniem z dnia 27 września 2007r. (sygn. akt II SO/Go 8/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyłączył od rozpoznawania przedmiotowej sprawy sędziów oraz asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W następstwie powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2008r. (sygn. akt II OW 10/08) wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. do rozpoznania sprawy ze skargi J. i K. N. oraz B. M. W wyniku wstępnego badania skargi, Przewodniczący Wydziału ll-go Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarządzeniami z dnia 28 lutego 2008r. wezwał J. N., K. N. oraz B. M. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie łącznie 2 egzemplarzy odpisu skargi, a nadto J. i K. N. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz B. M. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją na zwrotnych potwierdzeniach odbioru, wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu, zostały skarżącym doręczone dnia 8 marca 2008r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty, nie uiszczono również należnego wpisu. Pismem z dnia 13 marca 2008r. (data wpływu do tutejszego Sądu 20 marzec 2008r.) skarżący wycofali skargę, powołując się na fakt wydania przez Prezydenta Miasta S. w dniu 4 lutego 2008r. postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkalnej z garażem podziemnym wraz z urządzeniami budowlanymi przy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe dopiero wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna tj. nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. Z tego też względu oświadczenie skarżących o cofnięciu skargi, aby mogło wywoływać przed sądem określone, zamierzone przez nich skutki, musi być każdorazowo poprzedzone uiszczeniem wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z dyspozycją przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjęto - na podstawie mającego podobną treść, uprzednio obowiązującego przepisu art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) -stanowisko, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, póz. 207, z glosą J.P.Tarny). Pogląd ten, aprobowany przez doktrynę, jest zgodny także ze stanowiskiem tutejszego Sądu. Pomimo więc złożenia przez skarżących pisma z dnia 13 marca 2008r. o cofnięciu skargi, stwierdzenie nieuiszczenia wpisu od skargi, a ponadto nieuzupełnienia braku formalnego skargi (na wezwanie Sądu), skutkować musi jej obligatoryjnym odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 220 § 3 ppsa, a nie umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.