II SA/Go 132/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Burmistrz Miasta i Gminy po rozpatrzeniu wniosku M. i M.O. ustalił warunki zabudowy dotyczące przebudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego na działkach nr [...]. W decyzji określony został jako rodzaj inwestycji przebudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego. W wyniku odwołania wniesionego przez I sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł reprezentujący I sp. z o.o. pełnomocnik w osobie adwokata P.Ż.. W treści pisma skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. ewentualnie w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu w/w wniosku skarżąca podała, iż w dniu 15 stycznia 2009 r. otrzymała zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy. Skarżąca podkreśliła, iż wobec złożenia przedmiotowej skargi wyrok sądu wojewódzkiego może mieć wpływ na podjętą w postępowaniu administracyjnym decyzję, stąd wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest konieczny i uzasadniony. W nadesłanej przez organ II instancji odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w żaden sposób nie ustosunkowało się do wniosku skarżącej w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji, wnosząc jedynie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści § 2 cyt. artykułu w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżąca – I sp. z o.o. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zwróciła się jednocześnie do organu oraz, w sytuacji nieuwzględnienia w/w wniosku także do Sądu. Z uwagi na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło stanowiska w przedmiocie w/w wniosku, stąd wniosek ten stał się przedmiotem niniejszego rozpoznania. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, zgodnie z tym co skarżąca wyraźnie wskazała w treści skargi, dotyczy tylko i wyłącznie decyzji zaskarżonej tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] uchylającej w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Należy mieć przede wszystkim na uwadze fakt, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). Zgodnie z powyższym wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W przedmiotowej sprawie decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania jest decyzją uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wydaną w oparciu o treść art. 138 § 2 kpa. Decyzja ta z uwagi na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a dotyczy wyłącznie kwestii procesowej. W/w decyzja nie rodzi żadnych praw, jak również nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja tego rodzaju nie podlega zatem wykonaniu, gdyż nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Wskazane powyżej stanowisko tutejszego Sądu potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 510/05, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2008 r. , sygn. akt II SA/Gd 678/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1445/08, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 238/07. Stąd przy rozpoznawaniu wniosku w niniejszej sprawie, o treści rozstrzygnięcia zadecydował charakter zaskarżonej decyzji i fakt, iż nie podlega ona wykonaniu, a w konsekwencji nie można zastosować wobec niej wstrzymania jej wykonania. Natomiast przy rozpoznaniu w/w wniosku nie podlegał badaniu fakt spełnienia uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, a określonych w treści art. 61 p.p.s.a. przesłanek t.j.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani też wykazanie ich zaistnienia. Należy przy tym zwrócić jednak uwagę, iż reprezentujący skarżącą pełnomocnik w treści wniosku o wstrzymanie zawartym w skardze, nie przedstawił argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki o których mowa w art. 61 § p.p.s.a. Na marginesie należy dodać, iż zgodnie z art. 61 § 6 ppsa orzeczone wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter ochrony tymczasowej i upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 ppsa należało orzec jak w sentencji.