II SA/Go 141/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku D sp. z o.o. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Dnia 15 marca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D sp. z o.o. wraz z wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPPr o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka podała, iż prowadzi kilka postępowań sądowych i w związku z tym ponosi wydatki na pokrycie kosztów tychże postępowań. Brak zwolnienia od kosztów sądowych spowoduje pogorszenie się sytuacji spółki. Pełnomocnik wskazał, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 450.000 zł. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie: a. zbiorczego zestawienia wartość przychodów i kosztów uzyskania przychodów za ostatnie trzy miesiące, b. odpisu rocznego zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r., c. składanych przez spółkę odpisów deklaracji miesięcznych w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym za ostatnie sześć miesięcy, d. aktualnych wyciągów obrazujących saldo na wszystkich rachunkach bankowych skarżącej spółki, e. oświadczenie czy i z jakich przedmiotów skarżąca spółka korzysta na podstawie umowy leasingu z podaniem wartości miesięcznych obciążeń z tego tytułu. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 kwietnia 2011 r. Pełnomocnik spółki nie odpowiedział na wezwanie. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postepowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy podnieść, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przytoczonego powyżej przepisu. Wymaga podkreślenia, że od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą generalnie wymaga się podejmowania działań z zachowaniem wyższego stopnia staranności. Dotyczy to również przewidywania konsekwencji wykonywanej działalności w postaci konieczności prowadzenia postępowań sądowych i ponoszenia związanych z tym kosztów. W tym kontekście należy również podkreślić, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej zostało w znacznym zakresie pozostawione uznaniu sądu administracyjnego. Osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (zob. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. 2 wyd., Warszawa 2006, s. 504, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r., I GZ 147/08, Lex nr 479137). W niniejszej sprawie D spółka z o.o. nie uzupełniła złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca spółka nie przedłożyła między innymi wyciągów z rachunków bankowych, zestawienia wartości przychodów i kosztów uzyskania przychodów, a wskazane dokumenty w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą stanowią istotny element służący ocenie ich zdolności płatniczych. Tym samym nie jest możliwe dokonanie prawidłowej, wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej skarżącej spółki. W konkluzji należy zatem stwierdzić, że skarżąca spółka nie wykazała ustawowej przesłanki o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.