II SA/Go 146/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2011r., D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o doręczenie jej wymienionych w piśmie decyzji wydanych przez Kolegium w tym z dnia [...] grudnia 2011 r. [...]. Jednocześnie wniosła do Kolegium o spowodowanie jako organ nadrzędny w stosunku do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej aby organ ten przyznał jej dotację na przejazdy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. celem uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym SKO pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 869 ze zm.) udzieliło stronie stosownych wyjaśnień. SKO podało, iż po wniesieniu do organu skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. na pismo Kolegium z dnia [...] października 2011 r. nr [...] skład orzekający udzielił odpowiedzi na skargę i wraz z aktami administracyjnymi sprawy skargę przesłał do właściwego sądu. Kolegium wyjaśniło, iż zaskarżone pismo nie stanowiło decyzji administracyjnej i zostało doręczone stronie tak jak wszystkie inne pisma, decyzje czy postanowienia wydawane przez Kolegium. SKO poinformowało D.B., iż jako organ II instancji, którego zadania oraz zakres działania określa ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych nie posiada kompetencji nadzorczych nad działalnością Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, a w szczególności nie jest władne do nakazania organowi wydania konkretnej decyzji administracyjnej. Skład orzekający wskazał ponadto, iż rozpoznawanie sprawy w trybie administracyjnym jest obwarowane warunkami formalnymi określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Dodatkowo SKO pouczyło wnioskodawczynię o prawie zwrócenia się do MOPS o przyznanie pomocy finansowej na dojazdy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. D.B. pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą między innymi na w/w pismo organu. Skarżąca podważyła w skardze poprawność rozstrzygnięć organów, wyrażając jednocześnie swoje niezadowolenie z ich funkcjonowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dopuszczalną jest tylko skarga, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy zaskarżone przez D.B. pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Wskazać należy, iż zaskarżone pismo stanowi jedynie udzielenie skarżącej wyjaśnień w zakresie zgłoszonego przez nią wniosku jednocześnie informując o prawie do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na wskazane przez nią potrzeby. Brak zatem podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone pismo Kolegium mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt4a - 7 p.p.s.a. Rozważyć zatem należało, czy zaskarżone pismo zaliczyć można do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a muszą spełniać kumulatywnie określone warunki, aby mogły podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Akty te lub czynności: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów. Wprawdzie zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.