II SA/Go 146/16
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2016-12-09
Skład orzekający: Krzysztof Dziedzic, Sławomir Pauter, Adam Jutrzenka-Trzebiatowski, Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy ze względu na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego został oddalony, ponieważ nie stwierdzono istnienia okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, ani nie wskazano konkretnych przesłanek ustawowych uzasadniających wyłączenie. Sędzia oświadczył, że nie zachodzą przesłanki z art. 18 i 19 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący R.P. złożył skargę na postanowienie Wojewody o zwrocie wniosku. Po odrzuceniu skargi z powodu braku wpisu, skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego, powołując się na wątpliwości co do jego bezstronności. Sąd wezwał do sprecyzowania wniosku, a następnie stwierdził, że dotyczy on wyłącznie sędziego Michała Ruszyńskiego. Sędzia oświadczył, że nie zachodzą przesłanki do jego wyłączenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Michała Ruszyńskiego w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia oddalić wniosek.
W dniu 11 lutego 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie zwrotu wniosku.
Postanowieniem z dnia 29 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę R.P. z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego.
Pismem z dnia [...] października 2016 r. R.P. złożył wniosek o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników" z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności.
Zarządzeniem z dnia 27 października 2016r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do sprecyzowania ww. wniosku poprzez imienne wskazanie sędziów WSA w Gorzowie Wlkp., których domaga się wyłączenia, pod rygorem przyjęcia, iż wniosek ten dotyczy wyłącznie Sędziego WSA Michała Ruszyńskiego.
W związku z tym, iż w wyznaczonym terminie skarżący powtórzył treść swojego pisma z dnia [...] października 2016r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2016r. stwierdzono, iż wniosek o wyłączenie dotyczy wyłącznie Sędziego WSA Michała Ruszyńskiego – sprawozdawcy w niniejszej sprawie.
W oświadczeniu z dnia 9 grudnia 2016 r. Sędziowie WSA Michał Ruszyński, stwierdził, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), które uzasadniałyby wyłączenie go z mocy ustawy od rozpoznawania niniejszej sprawy. Nadto, że nie występują żadne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji zawartej w art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) 2 w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z przepisem z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a).
Charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne, wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się więc do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipa 2004 r, SK 19/02, OTK-A 2004/7/67).
Wskazuje się jednak, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności powołanych we wniosku strony skarżącej wskazać należy, że nie pozostają one w związku ze wskazanymi w art. 18 p.p.s.a. ustawowymi przyczynami wyłączenia. Nadto z akt sprawy oraz z oświadczenia złożonego przez sędziego, które dotyczy przedmiotowego wniosku wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego orzekającego
w sprawie (art. 19 p.p.s.a.).
W świetle powyższych okoliczności wniosek należało uznać za niezasadny, w związku z czym na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło