II SA/Go 152/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta N. Wnioskiem [...] zwrócił się do Prezydenta N. o wymeldowanie L.L. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w N.. Prezydent N. po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją [...] odmówił wymeldowania L.L. z pobytu stałego w w/w lokalu. Wojewoda Lubuski po rozpoznaniu odwołania E.L., decyzją [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta N. W dniu 7 sierpnia 2007r. wpłynął do Prezydenta N. wniosek E.L. o wymeldowanie L.L. z pobytu stałego przy ul. [...] w N.. Wnioskodawca wyjaśnił, że L.L. od lutego 2006r. nie przebywa w przedmiotowym lokalu i nie dokonuje żadnych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. E.L. podał ponadto, że mieszkanie wymaga obecnie remontu i modernizacji a L.L. nie interesuje się stanem mieszkania. Wyjaśnił, że sam ponosi wszelkie koszty związane z czynszem "liczonym na 2 osoby", gdy tymczasem w lokalu mieszka tylko jedna osoba. E.L. wskazał również, że z uwagi na zameldowanie w lokalu L.L. nie może zamienić mieszkania na mniejsze, czy też wykupić mniejszego lokalu. Pismem z dnia [...] Prezydent N. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Decyzją [...] Prezydent N. -działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 149 § 3 kpa, odmówił wznowienia postępowania w sprawie wymeldowania L.L. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w N., zakończonego decyzją ostateczną [...]. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji wskazał, że ze złożonych w sprawie wyjaśnień jednoznacznie wynika, że stan faktyczny nie uległ zmianie. Organ podał, że jako nową okoliczność w sprawie E.L. podaje to, że L.L. od lutego 2006r. nie przebywa w lokalu, nie dokonuje żadnych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. W ocenie organu nie stanowi to nowej okoliczności w sprawie, co potwierdzają zgodnie strony postępowania. Okoliczności przedstawione przez wnioskodawcę nie spełniają więc przesłanek, które zawiera art. 145 § 1 kpa. Brak jest zatem jakichkolwiek pozytywnych przesłanek wznowienia postępowania, co skutkuje odmową wznowienia postępowania. Z powyższą decyzją nie zgodził się E.L. i złożył od niego odwołanie do Wojewody Lubuskiego. W odwołaniu E.L. podtrzymał swoje argumenty przemawiające za wymeldowaniem L.L. z pobytu stałego, przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2007r. Wojewoda Lubuski działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 5 kpa, decyzją [...], utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy podkreślił, że z treści wniosku jaki złożył E.L. wynika, że L.L. nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] i nie ponosi kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania. Nie są to jednak nowe okoliczności i dowody w sprawie. Organ II instancji wskazał, że w poprzednim wniosku jaki złożył skarżący zawarte są te same przesłanki dla których skarżący chciał wymeldować byłą żonę. Organ podkreślił, że zarówno dla organu l jak i II instancji w dniu wydawania decyzji w/w przesłanki były znane i oba organy stwierdziły jednoznacznie, że L.L. spornego lokalu nie opuściła dobrowolnie lecz na skutek nagannego zachowania się skarżącego, który znęcał się fizycznie i psychicznie (wyrok w zawieszeniu). Tak więc w ocenie organu II instancji brak jest podstaw do wznowienia postępowania w przedmiocie wymeldowania L.L., gdyż nie został spełniony art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W skardze na decyzję Wojewody Lubuskiego E.L. zarzucił decyzji organu l i II instancji niezgodność z prawem. Skarżący podał, że od lutego 2006r. L.L. nie przebywa w lokalu. Wyjaśnił, że zabrała ona swoje rzeczy osobiste, część wyposażenia mieszkania, meble itd. Skarżący wskazał, że zamierza zawrzeć nowy związek małżeński i założyć nową rodzinę, oraz przygotować mieszkanie aby "stworzyć odpowiednie warunki do normalnej egzystencji, aby godnie i w spokoju przeżyć resztę życia". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że prowadzone postępowanie administracyjne przez organ l instancji po złożeniu ponownie przez E.L. wniosku o wymeldowanie L.L. z miejsca pobytu stałego winno zakończyć się wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania. Organ podał, że brak było podstaw do wznowienia postępowania przez organ l instancji, gdyż w złożonym wniosku strona nie żądała wznowienia postępowania. Organ II instancji przyznał, że rozpatrując sprawę nie dostrzegł tego błędnie załatwił sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodu zarzutów podniesionych przez skarżącego. Należy podkreślić, że wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja, oraz poprzedzająca ją decyzja organu l instancji zapadły z naruszeniem przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 5 i art. 149 § 3 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z treści pisma skarżącego, które do organu l instancji wpłynęło w dniu 7 sierpnia 2007r, skarżący domagał się wymeldowania L.L. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w N.. Z pisma tego nie wynika, iż skarżący domagał się wznowienia postępowania zakończonego decyzją organu l instancji z dnia 14 lutego 2007r. o odmowie wymeldowania L.L. z pobytu stałego. Organy administracji publicznej nie rozważyły należycie wniosku skarżącego. Skoro bowiem skarżący nie żądał wznowienia postępowania, brak było podstaw do zastosowania przez organ l instancji art. 149 § 3 kpa (z uwagi na to, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa) i odmowy wznowienia postępowania. Powyższe oznacza, iż organ l instancji ponownie rozpoznając sprawę powinien merytorycznie rozpoznać wniosek skarżącego z dnia 7 sierpnia 2007r. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd orzekł jak w sentencji wyroku.