II SA/Go 155/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant sekr. sąd. Monika Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2007 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej E.Ż. – W. sprawy ze skargi Z.I. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Z.I. kwotę 26 zł (dwadzieścia sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2006 r. (sygn. akt II SA/Go 370/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] odmawiającą Z.I. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] lutego 2006 r. Podstawą uchylenia decyzji były naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 oraz art. 138 kpa które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności Sąd uznał, iż organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji zaniechał ustosunkowania się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu od decyzji, jak również przytoczenia własnych ustaleń i analizy dowodów dopuszczonych w sprawie. Z uzasadnienia nie wynikało bowiem, wobec rozbieżności okresów wskazanych przez stronę oraz organ l instancji, jakie konkretnie okresy uwzględniono jako uprawniające do nabycia zasiłku przedemerytalnego oraz na podstawie jakich przepisów prawa. Orzekając po raz drugi działający z upoważnienia Wojewody Starszy Inspektor Wojewódzki w Wydziale Polityki Społecznej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał ponownie w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 150a ust 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99 poz.1001 z późn. zm.), który stanowi, iż prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia z zastrzeżeniem ust. 2. Warunki, o których mowa powyżej zawarte są w art. 37 j ust. 1 pkt 1 i 2 wyżej wymienionej ustawy i stanowią, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statutu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Osoba ubiegająca się o zasiłek przedemerytalny winna nadto wykazać, że do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki określone w ustawie. Jak podał organ w uzasadnieniu i jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie na dzień złożenia wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego tj. na dzień [...] lutego 2006 r. w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – Z.I. udokumentował łączny okres uprawniający do zasiłku, który wynosi 29 lat, 10 miesięcy i 7 dni. Staż ten przeliczono na podstawie kserokopii dokumentów z uwzględnieniem wszystkich okresów zatrudnienia oraz okresów pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z.I. podniósł, iż nadal nie wie z jakiego powodu organ prawdopodobnie nie uznał jego zatrudnienia w latach 1962-1966, skoro w aktach znajdują się zaświadczenia potwierdzające ten okres zatrudniania w Gospodarstwie Rolnym. Nadto podał, że w okresie od [...] grudnia 1966 r. do [...] września 1992 r. był pracownikiem [...], a praca ta była wykonywana w warunkach szczególnych o czym świadczy treść uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia [...] grudnia 2005 r. (sygn. akt III AUa 937/04). Wynika z niego, iż staż pracy, który posiada skarżący, to 31 lat 3 miesiące i 22 dni, a z czego 25 lat 9 miesięcy i 12 dni na kolei (karta 31 akt). Podał ponadto, że w okresie od [...] października 1992 r. do [...] grudnia 1992 r. przebywał na zasiłku dla bezrobotnych. Od [...] grudnia 1992 r. do [...] stycznia 1993 r. pracował w Przedsiębiorstwie T.. Od [...] stycznia 1993 r. do [...] października 1993 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Kwestionuje, iż od dnia [...] listopada 1993 r. zrezygnował z zasiłku i dlatego wyrejestrowane go z ewidencji Rejonowego Urzędu Pracy. Następnie od [...] sierpnia 1994 r. do [...] lipca 1995 r. pracował w Zakładzie U, a od [...] lipca 1995 r. do [...] lipca 1996 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Od [...] października 1996 r. do [...] grudnia 1996 r. pracował w Przedsiębiorstwie B. Te okoliczności w ocenie skarżącego Z.I. w pełni uzasadniają jego wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Prokurator który przystąpił do sprawy wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wobec nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i nakazanie organowi przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Apelacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ustalenie istnienia przesłanek po stronie skarżącego – Z.I. dla uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego zgodnie z treścią art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 z późn. zm.) oraz ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. Przesłankami tymi są: - spełnienie przez osobę ubiegającą się o zasiłek przedemerytalny warunków do uzyskania statutu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, - posiadanie okresu uprawniającego do emerytury jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub - posiadanie okresu uprawniającego do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Przesłanki te muszą być spełnione na dzień 12 stycznia 2002 r. Oznacza to zatem, iż uzasadnienie decyzji organu zgodnie z treścią art. 107 § 1 i 3 kpa musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz podanie przyczyn z powodów, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast uzasadnienie prawne winno wyjaśniać podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W odniesieniu do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż uzasadnienie decyzji nie zawiera wyżej wymienionych treści głównie w odniesieniu do uzasadnienia faktycznego. Z uzasadnienia bowiem w żaden sposób nie wynika jakie okresy pracy i równorzędnych okresów organ przyjął dla wyliczenia okresu 29 lat 10 miesięcy i 7 dni. Jak trafnie podnosi skarżący w aktach znajdują się zaświadczenia o jego zatrudnieniu w latach 1962-1966, których zapewne organ nie uznał, bo. wynika to z matematycznego wyliczenia, lecz z jakiego powodu tego organ nie podał. Co prawda w aktach administracyjnych sprawy znajduje się komputerowe zestawienie wyliczenia okresów zatrudnienia i innych na 29 lat 10 miesięcy i 7 dni i zapewne te okresy organ przyjął jako udowodnione, ale to uzasadnienie decyzji winno wskazywać fakty, które organ wziął pod uwagę, które uznał za wiarygodne, a którym nie dał wiary. Tych elementów uzasadnienie decyzji nie zawiera i nie pozwala Sądowi na ocenę, czy organ dokonał prawidłowej oceny dowodów. Ocena ta nie może być oceną dowolną, tym bardziej, iż sprawa dla skarżącego jest sprawą życiowo bardzo ważną, wręcz egzystencjalną Skarżący jednoczenie przedstawia wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia [...] grudnia 2005 r., który to w swym uzasadnieniu podaje udowodniony dłuższy okres zatrudnienia niż to wyliczył organ administracji. Co prawda nie podano, które okresy zostały wliczone do 31 lat 3 miesięcy i 22 dni przez Sąd Apelacyjny, lecz biorąc pod uwagę, iż organy administracji zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa w toku postępowania winny dążyć do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i podejmować wszelkie niezbędne kroki dla ustalenia prawdy obiektywnej, konieczne jest zbadanie jakie świadectwa pracy skarżącego zostały tam przedstawione i za jakie okresy dla wyliczenia w/w okresu zatrudnienia. W ocenie Sądu należy również wyjaśnić czy w okresie od [...] stycznia 1997 r. do dniał [...] stycznia 2002 r. skarżący posiadał status bezrobotnego z prawem do zasiłku, czy też pozostawał w zatrudnieniu bowiem z uzasadnienia organu wynika, iż Z.I. zgłosił się w Rejonowym Urzędzie Pracy w dniu [...] stycznia 1997 r. rejestrując się tam i przedłożył świadectwo pracy z Przedsiębiorstwa B od dnia [...] października 1996 r. do dnia [...] grudnia 1996 r. Bowiem zestawienie komputerowe, o którym była mowa wyżej (karta 13 akt administracyjnych) kończy się na tym okresie. W ocenie Sądu naruszone zostały przez organ administracji w niniejszej sprawie przepisy art. 7, 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 kpa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy i stąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 200 wyżej cytowanej ustawy.