II SA/Go 156/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z [...] listopada 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania P.K. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2012r. nr [...] w sprawie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie organu II instancji zostało skutecznie doręczone P.K. w dniu 27 listopada 2012 r. (przesyłka została odebrana osobiście przez adresata – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. P.K. złożył, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na postanowienie organu z dnia [...] listopada 2012 r. Skarga nadana została w Urzędzie Pocztowym w dniu 3 stycznia 2013 r. (pieczęć nadania na kopercie, w której nadesłana została skarga – k.5). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje skargę merytorycznie tylko wówczas, gdy ustali, że zaistniały lub zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest zachowanie wymaganego terminu do złożenia skargi. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być wydłużany, ani skracany. Odnosząc się do zasad obliczania terminów na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy te oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Stąd w myśl art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Przy czym w sytuacji, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Dodać należy, iż oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, iż konsekwencją podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniesienie skargi) po upływie terminu jest jej bezskuteczność, chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, Sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 85 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., doręczone zostało skutecznie skarżącemu w dniu 27 listopada 2012 r. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. rozpoczął bieg w dniu 28 listopada 2012 r. i kończył się z upływem 27 grudnia 2012 r. Tymczasem skarga na w/w rozstrzygnięcie została wniesiona dopiero w dniu 3 stycznia 2013 r. (data pieczęci nadania w urzędzie pocztowym – k.5), a zatem po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. W opisanej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego skargę, jako spóźnioną należało odrzucić w oparciu o treść w/w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.