II SA/Go 159/12
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-05-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu do udzielenia pomocy prawnej z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli nie prowadził sprawy w drugiej instancji?Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu do udzielenia pomocy prawnej z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nawet jeśli nie prowadził sprawy w drugiej instancji. Stawka minimalna za tę czynność wynosi 50% stawki minimalnej określonej dla postępowania przed sądami administracyjnymi, nie mniej niż 120 złotych, powiększona o podatek VAT.Stan faktyczny
Skarżący J.L. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę i zasądził koszty pomocy prawnej na rzecz radcy prawnego K.S. wyznaczonego z urzędu. Następnie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu K.S. ze Skarbu Państwa kwotę 120 złotych, podwyższoną o podatek VAT, tytułem nieopłaconego zastępstwa prawnego (sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej).Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu – K.S. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej tytułem nieopłaconego zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpatrzeniu sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, oddalił skargę. Jednocześnie Sąd zasądził na rzecz radcy prawnego K.S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Radca prawny K.S. wyznaczony został przez Okręgową Izbę Radców Prawnych jako pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego J.L. prawa pomocy (postanowienie z dnia 22 marca 2012r. sygn. akt II SA/Go 159/12).
W dniu 7 maja 2012 r. do tutejszego Sądu pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie pismo z dnia [...] maja 2012 r. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż przedmiotowe koszty nie zostały opłacone w żadnej części. Do wniosku pełnomocnik załączył odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dowód nadania jej do Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Według treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Z uwagi na fakt, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, tym samym przysługująca radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł.
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie radca prawny K.S. sporządzając stosowną opinię zapoznała się ze sprawą, a zatem czynność ta jest usługą prawną na rzecz strony i mieści się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 p.p.s.a.), za którą przysługuje pełnomocnikowi prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia, jeżeli koszty te nie zostały uiszczone. Tym samym stwierdzić należy, iż przysługuje mu uprawnienie do otrzymania 50 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 297/10).
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zgodnie z treścią § 16 cytowanego rozporządzenia zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Pełnomocnik w przedmiotowym wniosku takie oświadczenie zawarł.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 120 złotych. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło