II SA/Go 159/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz radcy prawnego K.S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Decyzją z dnia [...] listopada 2011r, nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy, na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, póz. 734, ze zmianami), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, póz. 1817, ze zmianami) art. 104, 107 i 108 k.p.a., odmówił J.L. przyznania dodatku mieszkaniowego, gdyż wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, położonego przy ulicy [...]. W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu J.L., przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych, wniósł o uchylenie decyzji z racji jej "wadliwości formalnej i merytorycznej" i przyznanie dodatku mieszkaniowego podnosząc, że rozstrzygnięcie obarczone jest sankcją wadliwości i w świetle art. 28 k.p.a. jest stroną posiadająca interes prawny do zaspokojenia swojej potrzeby, art. 6 i 7 k.p.a. nakazuje chronić słuszny interes jednostki aż do granic kolizji z wymaganiami interesu społecznego. Decyzji zarzucił naruszenie szeregu przepisów, w tym ustawy o dodatkach mieszkaniowych (art. 2, art. 6 i art. 7), k.p.a. oraz Konstytucji RP (art. 7 i 75). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 2 i art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że do uzyskania pomocy w formie dodatku mieszkaniowego uprawnione są jedynie osoby zajmujące lokal mieszkalny na podstawie jednego z tytułów prawnych wskazanych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Odwołujący się podał we wniosku, iż zajmuje przedmiotowy lokal mieszkalny wraz z matką bez tytułu prawnego. Do wniosku dołączył umowę najmu na przedmiotowy lokal, zawartą z matką – W.L. na okres od [...] stycznia 2007 r. do odwołania. W odpowiedzi na wezwanie organu o przedłożenie dokumentów potwierdzających tytuł prawny do zajmowanego lokalu oraz tytuł prawny do lokalu osoby wynajmującej, odwołujący J.L. nie dostarczył powyższych dokumentów. Przedłożył natomiast kserokopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2007 r. ( sygn. akt [...]), którym nakazano l J.L. i jego matce W.L. opuszczenie oraz opróżnienie lokalu mieszkalnego i przekazanie go właścicielowi. Ponadto orzeczono, że ww. nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Dodatkowo organ II instancji podniósł, że ustawodawca nie przewidział innych, niż wskazane w ustawie, możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego, ani też nie istnieje możliwość organu administracji działania w tym zakresie w ramach uznania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję organu II instancji, J.L. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania tj. obrazy art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie, przytaczając argumentacje zawarta w odwołaniu od decyzji organu l instancji. Wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący spełnia warunki do uzyskania dodatku mieszkaniowego i obecnie toczy się postępowanie o sygn. akt [...] o dział spadku, w wyniku którego skarżący może uzyskać prawo do przedmiotowego lokalu. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od 1 dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku (art. 7 ust. 5 ustawy). Zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, póz. 734, ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5) oraz osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Zatem przedmiotowe świadczenie przysługuje wyłącznie na podstawie jednego z wyżej wymienionych tytułów. Wyjątek w tym zakresie przewiduje art. 2 ust. 1 pkt. 5 w/w ustawy. Zatem warunkiem przyznania dodatku mieszkaniowego osobie bez tytułu prawnego do lokalu jest to, że przysługuje jej prawo do lokalu zamiennego lub socjalnego. Ocena istnienia przesłanek do uzyskania dodatku mieszkaniowego dokonywana jest w momencie przyznawania dodatku na dany sześciomiesięczny okres. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że J.L. nie posiada tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego mieszczącego się w [...]. Również jego matka W.L. nie posiada żadnego prawa do tego lokalu. Z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] października 2005r. (sygn. akt [...]), jednoznacznie wynika, że tytuł prawny do lokalu posiada A.L.. Skarżącemu nie można było przyznać wnioskowanego świadczenia, również na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W przepisie tym mowa jest o osobach nie posiadających tytułu prawnego do zajmowanego lokalu lecz "oczekujących na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny". Osobie ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy musi zatem już przysługiwać prawo do lokalu zamiennego lub socjalnego, na którego realizację oczekuje w lokalu, co do którego nie ma tytułu prawnego. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt l OSK 214/06 , w uzasadnieniu którego stwierdził, że art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dotyczy osób, które posiadają już prawo do lokalu socjalnego, ale prawo to nie zostało jeszcze zrealizowane. J.L. natomiast nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Wynika to jednoznacznie z wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2007r. orzekającego o eksmisji J.L. i W.L. ze spornego lokalu i o nieprzysługiwaniu ww. prawa do lokalu socjalnego. Należy również podkreślić, że Sąd rozpatruje skargę w granicach danej sprawy i nie może oceniać wyroków sądów powszechnych. Co więcej, zgodnie z art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, organy administracyjne i sądy administracyjne są związane orzeczeniami sądów powszechnych. Ze względu na powyższe okoliczności należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że skarżącemu nie przysługiwało prawo do lokalu socjalnego. Do pisma z dnia [...] stycznia 2012 r. (wpływ do organu 17 stycznia 2012 r. -a więc po wydaniu decyzji SKO) J.L. dołączył kierowane do niego pisma z Urzędu Miasta i Gminy z dnia [...] marca 2007 r. i z dnia [...] czerwca 2007 r., w którym podano, że wnioskodawca oraz jego matka W.L. zostali zakwalifikowani na listę osób oczekujących na przydział lokalu stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy. Należy zauważyć, że pisma te były kierowane do strony przed wydaniem, a nawet w dniu wydania wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2007r. orzekającego o eksmisji J.L. i W.L. ze spornego lokalu i o nieprzysługiwaniu wyżej wymienionym prawa do lokalu socjalnego. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( j.t. Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach dla pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie przepisu art. 250 p.p.s.a.