II SA/Go 159/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr: [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia W dniu 9 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.O. na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku nr [...] w ramach projektu ,,Projekt [...] przedsiębiorstwa O prowadzący do stworzenia prototypu innowacyjnej łodzi ekologicznej" ubiegającego się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego –2020, Oś Priorytetowa 1 ,,Gospodarka i innowacje", Działanie 1.1. ,,Badania i innowacje". Do skargi załączony został dowód uiszczenia przez skarżącego w dniu 9 marca 2017 r. na rachunek bankowy tutejszego Sądu wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł tytułem "skarżący PHUW.M.O. przeciwko organ – Zarząd Województwa " (k.19 i 20). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2017 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi poprzez wpłacenie kwoty 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do złożenia kompletnej dokumentacji w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 217, dalej jako u.z.r.p.) pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 21 marca 2017 r. (k. 27). W dniu 28 marca 2017 r. skarżący złożył w Sądzie dokumentację obejmującą: wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami, informację o wynikach oceny, protest i informację o rozstrzygnięciu protestu, pismo o rozstrzygnięciu protestu z data wpływu celem potwierdzenia terminowości złożenia skargi oraz dowód uiszczenia wpisu z dnia wpłynęła Skarżący . Ponadto załączył kopia dowodu uiszczenia w dniu 9 marca 2017 r. na rachunek bankowy tutejszego Sądu wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł tytułem "skarżący PHUW.M.O. przeciwko organ – Zarząd Województwa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż skarga na negatywną ocenę projektu będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu wniesiona została w oparciu o przepisy szczególne zawarte w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Przepisy tej ustawy przewidują częściowo odmienne: wymogi w stosunku do skargi i reguły postępowania sądowoadministracyjnego niż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 61 ust. 2 u.z.r.p. skarga w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpoznania jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. W myśl art. 61 ust. 3 kompletna dokumentacja obejmuje: wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, bądź o negatywnej ponownej ocenie projektu, bądź o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia – wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 u.z.r.p.). Jak stanowi art. 61 ust. 6 u.z.r.p., wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 7 u.z.r.p., w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wskazać przy tym należy, że uiszczenie wpisu od skargi w niepełnej wysokości lub po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem, co - stosownie do powołanego powyżej art. 61 ust. 7 u.z.r.p. - skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę, uiszczając kwotę 100 zł tytułem wpisu od tej skargi. Należny w sprawie wpis został ustalony zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) na kwotę 200 zł. Stąd zarządzeniem z dnia 13 marca 2017 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia. Skarżącego pouczono przy tym o negatywnych skutkach, jakie wywoła niedotrzymanie wskazanego terminu. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu osobiście w dniu 21 marca 2017 r., a więc siedmiodniowy termin na jego wykonanie minął w dniu 28 marca 2017 r. (wtorek). We wskazanym terminie skarżący nie uiścił brakującej części wpisu od skargi, składając jedynie w tym terminie do Sądu potwierdzenie uiszczenia w dniu 9 marca 2017 r. części wpisu w kwocie 100 zł. Z powyższych względów Sąd uznał, iż wpis od skargi nie został w przedmiotowej sprawie uiszczony, uzasadniając pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Dodatkową postawę do pozostawienia niniejszej skargi bez rozpatrzenia stanowiło nieuzupełnienie przez skarżącego dokumentacji, która spełniałaby wymogi określone w u.z.r.p. Z art. 61 ust. 4 u.z.p.r. wynika, że jeżeli strona nie przedstawi oryginałów dokumentacji, powinna je przedstawić uwierzytelnionej kopii. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Należy zaś wskazać, że art. 48 § 3 podlega zastosowaniu w niniejszej sprawie na mocy cytowanego wcześniej art. 64 u.z.p.r. Wobec niezłożenia przez stronę wraz ze skargą dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 u.z.p.r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braku w tym zakresie, będąc pouczonym o siedmiodniowym terminie do dokonania w/w czynności i konsekwencjach nieuzupełnienia dokumentacji. W wezwaniu skarżący został też poinformowany, iż dokumentacja złożona ma być w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.r.p. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu wraz z wezwaniem do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, zatem także w zakresie uzupełnienia dokumentacji termin upływał 28 marca 2017 r. W terminie do uzupełnienia w/w braku (28 marca 2017 r.) skarżący złożył w tutejszym Sądzie wymaganą dokumentację, jednakże w formie kserokopii uwierzytelnionej przez M.O. (z pieczątką właściciel). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że przedstawiona przez skarżącego kserokopia ww. dokumentacji, poświadczona przez niego za zgodność oryginałem nie spełnia wymogów określonych w art. 48 § 3 p.p.s.a. Tm samym brak formalny skargi w postaci złożenia kompletnej dokumentacji nie został uzupełniony w sposób, który spełniałby wymogi określone w art. 61 ust. 4 u.z.p.r. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 i 3 7 u.z.r.p. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.