II SA/Go 160/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2007 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę. B.G. w dniu [...] lutego 2007 r. nadał w placówce pocztowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji, bezpośrednio na adres Sądu. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę w dniu 26 lutego 2007 r. przesłano do organu, od którego decyzji została wniesiona skarga. Decyzja objęta skargą została B.G. doręczona w dniu 24 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga B.G. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Bieg terminu określonego w dniach upływa z końcem ostatniego dnia terminu, przy czym jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, jak w tym przypadku doręczenie rozstrzygnięcia, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 83 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 §1 i 2 k.c.). Jeżeli natomiast ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 §2 p.p.s.a.). Tymczasem B.G. skargę wniósł po terminie. Na wstępie należy zaznaczyć, iż datą wniesienia skargi będzie nie data złożenia jej w placówce pocztowej przez skarżącego (20 lutego 2007 r.), lecz data nadania jej przez sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na adres organu w placówce pocztowej (26 lutego 2007 r.). Otóż termin do wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli w ciągu jego biegu skarga została złożona w siedzibie organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (art. 54 §1 p.p.s.a.) bądź nadana na adres tego organu w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 §3 p.p.s.a.). Zastosowanie art. 83 §3 p.p.s.a. znajdzie więc wtedy, gdy skarga została nadana na adres organu, za pośrednictwem którego należało ją wnieść. Skoro więc B.G. niewłaściwie zaadresował skargę, to data jej nadania nie może być uznana za datę wniesienia skargi. Datą tą będzie 26 lutego 2007 r., wtedy bowiem skarga, choć przez sekretariat sądowy, została wysłana na adres właściwego organu. Skarżącemu decyzja organu została doręczona w dniu 24 listopada 2006 r. Zatem pierwszym dniem terminu do wniesienia skargi był 25 listopada 2006 r. a ostatnim dniem 30 grudnia 2006 r. (25, 26, 27, 28 i 29 grudnia 2007 r. to dni świąteczne, sobota i niedziela). Jeżeli więc skarga została wniesiona w dniu 26 lutego 2007 r., to powyższe nastąpiło z uchybieniem terminu. Na marginesie Sąd wskazuje, że nawet przy przyjęciu, że datą wniesienia skargi jest dzień jej złożenia przez B.G. na adres Sądu na poczcie i tak skarżący przekroczyłby wskazany termin. Skutek przekroczenia terminu do wniesienia skargi został określony w art. 58 §1 ust. 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga dotknięta takim uchybieniem podlega odrzuceniu. Oznacza to niemożność jej merytorycznego badania. Odrzucenie skargi w oparciu o powyższy przepis jest obowiązkiem sądu, gdyż nie zależy od jego uznania. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 58 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzec jak w sentencji postanowienia.