II SA/Go 160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego za niezasadny postanawia odrzucić skargę. W dniu 1 marca 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.W. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...], którym organ uznał za niezasadny złożony przez H.W. wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w sprawie nieopłaconego postoju w Strefie Płatnego Parkowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Badanie merytorycznej zasadności wniesionej skargi w każdym przypadku poprzedza ustalenie, czy sprawa będąca jej przedmiotem mieści się w zamkniętym katalogu form działania administracji publicznej, które podlegają kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Katalog ten został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżone przez R.W. postanowienie zostało wydane na podstawie art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, póz. 1954 ze zm.) przez Prezydenta Miasta będącego wierzycielem nałożonego na H.W. obowiązku pieniężnego w postaci uiszczenia opłaty za parkowanie pojazdu. Zgodnie z powyższym przepisem, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Żaden z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o uznaniu za niezasadny wniosku dłużnika o umorzenie postępowania egzekucyjnego; możliwości takiej nie przewiduje również ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, póz. 1071 ze zm.), wobec czego postanowienie takie jest niezaskarżalne, co w konsekwencji powoduje, że nie mieści się w kategorii postanowień o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., a zatem nie przysługuje również na taki akt skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 27 grudnia 2007r, sygn. akt l SA/Bd 741/07, Lex nr 441089; wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2007r., sygn. akt V SA/Wa 1711/07, Lex nr 494085). Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji.