II SA/Go 161/14

Dnia 29 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Dnia 27 stycznia 2014 r. W.B. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując na wstępie, że dotyczy ona postanowienia tego organu z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niewykonanie przez Prezydenta Miasta wcześniejszego postanowienia Kolegium w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. W obszernym uzasadnieniu zarzucił Kolegium oraz pracownikom Urzędu Miasta szereg naruszeń prawa związanych z ustaleniem podziału i przebiegu granic nieruchomości położonej w [...], składającej się z działki nr [...], dla której Sąd Rejonowy prowadził księgę wieczystą nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że skarga odnosi się do postanowienia tego organu z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] i wniosło o jej oddalenie. Wezwany do sprecyzowania skargi poprzez podanie, czy poza wskazanym wyżej postanowieniem SKO z dnia [...] listopada 2013 r. skarży dodatkowo bezczynność lub przewlekłość bądź inne akty lub czynności organów administracji publicznej, a także do szczegółowego podania numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności bądź przedmiotu bezczynności czy przewlekłości i skarżonego organu, pismem z dnia [...] marca 2014 r. (k. 23 i następne akt sądowych) W.B. podał, iż nie zgłasza żadnych zarzutów odnośnie przewlekłości, gdyż wszystkie możliwe przewlekłości zostały już rozstrzygnięte, dodatkowo takiej przewlekłości dopatrzyło się najprawdopodobniej samo Samorządowe Kolegium Odwoławcze, natomiast autor skargi nie ma z tą kwestią nic wspólnego. Skarżący od początku skarży natomiast jedynie decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału wskazanej wyżej nieruchomości w [...]. Ponownie przytoczył swoje zarzuty odnośnie tej decyzji oraz wniósł o jej uchylenie. W związku z jednoznaczną treścią pisma skarżącego z dnia [...] marca 2014 r. Sąd zakwalifikował skargę W.B. jako wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, iż skarżący nie wyczerpał w sprawie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji oraz nie wniósł skargi w określonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zgodnie z art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji, do rozpatrzenia którego właściwy jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Decyzja organu wyższego stopnia, tj. organu odwoławczego jest decyzją ostateczną (art. 16 § 1 k.p.a.) i właśnie od tego rodzaju rozstrzygnięcia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję organu pierwszej instancji (w tym przypadku Prezydenta Miasta), z pominięciem etapu rozpoznania sprawy przez administracyjny organ odwoławczy (w tym przypadku Samorządowe Kolegium Odwoławcze), należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, wyd. Zakamycze 2005, s. 158), w związku z czym wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i została odrzucona. Z tego względu nie zachodziła konieczność badania terminowości wniesienia skargi. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.