II SA/Go 162/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 czerwca 2009r. sygn. akt II SA/Go 162/09 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009r. ([...]) w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok. Pismem z dnia [...] września 2011r. skarżący złożył do Sądu wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku, tj. strony 11 uzasadnienia orzeczenia w części: "Jedynie zdjęcia nr 10 i 12 wskazują na ślady prowadzenia działalności rolniczej na działkach rolnych D i E. Inspektorzy terenowi dokonali obmiaru obszarów użytkowanych rolniczo (znajdujących się w obrębach działek rolnych D i E) i wyniki tych pomiarów, zamieścili na stronie 4/9 protokołu – w rubryce "uwagi inspektora terenowego i producenta rolnego"." W związku z powyższym, B.M.-S. zażądał wyjaśnienia jaką powierzchnię przedstawia zdjęcie numer 12 prowadzenia działalności rolniczej oraz jakim sposobem, jak skontrolował lub odczytał Sąd przedstawioną powierzchnię prowadzenia działalności rolniczej na zdjęciu numer 12. Skarżący stwierdził, iż treść przedmiotowego wyroku budzi wątpliwości, bo nie wynika z niej jaką powierzchnię ukazuje zdjęcie nr 12 i w całym uzasadnieniu tego orzeczenia brak powierzchni "ukazanej" przez zdjęcie numer 12. Jako podstawę wniosku strona wskazała art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Postanowieniem z dnia 13 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści przedmiotowego wyroku z uwagi na to, iż żądania skarżącego wykraczały poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. Przywołany przez stronę fragment uzasadnienia wyroku dotyczył stanu faktycznego sprawy. Pismem z dnia [...] października 2011r. B.M.– S. złożył kolejny wniosek w trybie art. 158 ppsa, w którym przytoczył fragment uzasadnienia ww. wyroku z dnia 24 czerwca 2009r., tj. "Zaznaczyć należy, że protokół z kontroli zawiera jednoznaczne ustalenia co do nieprawidłowości stwierdzonych podczas inspekcji na gruntach zadeklarowanych przez skarżącego. Co ważniejsze, ustalenia te udokumentowane zostały obszerną i fachową dokumentacją fotograficzną, obejmującą ponumerowane zdjęcia z odniesieniami na mapie do poszczególnych działek ("ślady GPS"), z oznaczeniem miejsca i kierunku ich wykonania. Zgodzić się trzeba z organem odwoławczym, że analiza protokołu i dokumentacji fotograficznej wskazuje na prawidłowość ustaleń inspektorów terenowych, którzy kontrolowanym działkom gruntu (pastwisko, grunty orne, łąki trwałe) przypisali status obszarów częściowo lub całkowicie nieużytkowanych rolniczo (kod DR18)." Skarżący zażądał wyjaśnienia, "o jakiej mapie niżej pokazanej wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w swoim wyroku sygnatura akt II SA/Go 162/09 z dnia 24.06.2009 roku". Strona załączyła przy tym do wniosku kserokopię kilku map. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – "ppsa" Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż oddalenie skargi jest rozstrzygnięciem nie mogącym budzić wątpliwości co do faktu, że sąd uznał skargę za nieuzasadnioną, zaś przyczyny tego stanowiska wyraził w uzasadnieniu wyroku. W związku z tym, w tej sytuacji stwierdzić trzeba, iż żądanie skarżącego zawarte we wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie zmierza do usunięcia wątpliwości w zakresie rozstrzygnięcia sprawy. Wniosek o wykładnię nie może bowiem zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, nie może też służyć do polemiki ze stanowiskiem sądu, uzupełnienia uzasadnienia poprzez poszerzenie go o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, a także jego reinterpretacji, innym nie związanym z wyjaśnieniem zakresu rozstrzygnięcia czy powagi rzeczy osądzonej. Nie można przyjąć, iż treść fragmentu uzasadnienia wyroku, której wyjaśnienia domaga się skarżący, sformułowana jest w sposób niejasny, utrudniający zrozumienie przedstawionego uzasadnienia. Wniosek skarżącego jest próbą polemiki ze stanowiskiem Sądu zawartym w wyroku z dnia 24 czerwca 2009r. Wykładnia nie może opierać się na ponownej ocenie sprawy pod względem prawnym czy faktycznym. Nie może zatem prowadzić ani do zmiany merytorycznej samego rozstrzygnięcia, ani też powodów takiego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że brak jest uzasadnionych podstaw do zastosowania instytucji wyjaśnienia wątpliwości co do treści przedmiotowego wyroku. Ponadto w postanowieniu z dnia 13 października 2011 r. Sąd wskazał skarżącemu w jakich przypadkach wniosek o wyjaśnienie wątpliwości może być uznany za zasadny. Podał również, że wyrok, którego dotyczy przedmiotowy wniosek nie budzi wątpliwości, oddala on skargę wniesioną od decyzji orzekającej w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok. Charakter przedmiotu sprawy oraz treść orzeczenia powodują, że nie wchodzi w grę wykonalność zarówno wyroku, jak i zaskarżonej decyzji, które nie poddają się trybowi egzekucyjnemu. Wyrok rozstrzyga jedynie o decyzji w przedmiocie odmowy przyznania płatności, i w tym zakresie kształtuje stan rzeczy osądzonej (wyrok jest prawomocny od dnia 27 sierpnia 2009r.). Jednocześnie wskazać należy, że jeśli skarżący nie zgadzał się z rozstrzygnięciem ww. wyroku oraz jego uzasadnieniem (powodami oddalenia skargi) mógł wnieść skargę kasacyjną od tego orzeczenia, a tego nie uczynił. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 czerwca 2009r. sygn. akt II SA/Go 162/09.