II SA/Go 162/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 czerwca 2009r. sygn. akt II SA/Go 162/09 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. w przedmiocie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005 rok. W związku ze złożonymi przez B.M.-S. wnioskami o dokonanie wykładni powyższego wyroku, postanowieniami z dnia [...] października 2011r., z dnia [...] listopada 2011r., z dnia [...] stycznia 2012r. oraz z dnia [...] sierpnia 2012r. tutejszy Sąd odmówił rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Pismem z dnia [...] listopada 2012r. B.M.-S. zwrócił się do Sądu z kolejnym wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku z dnia 24 czerwca 2009r. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości czy dokument, jakim jest Plan działalności rolnośrodowiskowej z dnia [...] czerwca 2005r. był załączony do akt sprawy przez ARiMR OR, na podstawie którego WSA w Gorzowie Wlkp. wydał wyrok z dnia 24 czerwca 2009r. Jako podstawę wniosku strona wskazała art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Wykładnia wyroku nie może także prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia. Przyjmuje się nadto, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku nie może mieć na celu udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1312/04, z dnia 5 kwietnia 2005r., sygn. akt OZ 1226/04, z dnia 16 stycznia 2008r., sygn. akt I OZ 1011/77). Wniosek o wykładnię nie prowadzi też do wzruszenia prawomocnego orzeczenia. Sąd po raz kolejny podkreśla, iż sformułowania zawarte zarówno w wyroku z dnia 24 czerwca 2009r., jak i jego uzasadnieniu, są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości, co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Nie powodują także wątpliwości w zakresie wykonania wyroku czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej. Sąd w uzasadnieniu do przedmiotowego wyroku szczegółowo opisał przyczyny, z powodu których skarga B.M.-S. została oddalona i dodatkowo ustosunkował się do zarzutów skarżącego zawartych w treści skargi. Jednocześnie wskazać należy, że skarżący nie złożył od przedmiotowego wyroku skargi kasacyjnej, tym samym zgadzając się z rozstrzygnięciem ww. wyroku oraz jego uzasadnieniem – powodami oddalenia skargi. Sąd zwraca również uwagę, iż wydany wyrok zapadł z uwzględnieniem treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd wydając powołany wyrok nie ograniczył się do zbadania zasadności zarzutów skargi, lecz skontrolował, czy przy wydawaniu decyzji nie doszło do innych, nie wskazanych w skardze, naruszeń prawa. Na marginesie zauważyć należy, iż wyrok z dnia 24 czerwca 2009 r. wydany został też zgodnie z zasadą wynikająca z treści art. 133 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Zasada ta oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności). Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu (czynności) zasadniczo nie podlega uwzględnieniu. Sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 p.p.s.a., należało odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 czerwca 2009r. sygn. akt II SA/Go 162/09.