II SA/Go 162/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi T.S. na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. T.S., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...]. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że bezpodstawne i natychmiastowe odwołanie dyrektora może spowodować nieodwracalne skutki prawne polegające na niezapewnieniu właściwego kierownictwa dużą szkołą a tym samym na poważnym zagrożeniu realizacji celów szkoły: dydaktycznego, wychowawczego i oświatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto, podkreślenia wymaga, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej przewidzianej w wyżej przywołanej regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a. ma miejsce tylko w stosunku do aktów, które nadal nadają się do wykonania. W sytuacji zatem, gdy akt został już wykonany, bezprzedmiotowe byłoby wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jego wykonania. Skoro postanowienie Sądu ma chronić przed skutkami wykonania aktu to jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2007 r. I OZ 716/09; postanowienie WSA w Gliwicach z 22 grudnia 2016 r., IV SA/Gl 1122/16; postanowienie WSA w Białymstoku z 28 stycznia 2016 r., II SA/Bk 71/16; baza orzeczeń CBOIS). Tymczasem taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Wniosek T.S. dotyczy bowiem wstrzymania wykonania zarządzenia, którym Burmistrz Miasta odwołał skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...], z dniem podjęcia zarządzenia, tj. [...] lutego 2020 r. Oznacza to, że zarządzenie o odwołaniu z funkcji dyrektora zostało wykonane, co skutkuje uznaniem wniosku o wstrzymanie jego wykonania za zdezaktualizowany, a tym samym niemożnością uwzględnienia wniosku. Ponadto w ocenie Sądu wniosek nie został uzasadniony – strona skarżąca nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ograniczył się jedynie do wskazania, że bezpodstawne i natychmiastowe odwołanie dyrektora może spowodować nieodwracalne skutki prawne polegające na niezapewnieniu właściwego kierownictwa dużą szkołą a tym samym na poważnym zagrożeniu realizacji celów szkoły: dydaktycznego, wychowawczego i oświatowego. Takie sformułowanie jest niewystarczającym uzasadnieniem żądania i nie może prowadzić do jego uwzględnienia. W skardze skarżący przytoczył głównie argumentację co do błędnej interpretacji i niewłaściwego zastosowania w zakwestionowanym zarządzeniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy z dnia 11 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, w szczególności art. 66 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Natomiast uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. To jednak w sprawie niniejszej nie nastąpiło. Sąd na marginesie nadmienia, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy. Sąd nie ocenia w nim zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena sformułowana w tym postępowaniu wpadkowym nie ma zatem wpływu na wynik postępowania sądowego Mają na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.