II SA/Go 163/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 22 grudnia 1998 r. Nr III/24/98 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] postanawia odrzucić skargę. E.C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem organu – skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 22 grudnia 1998r. Nr III/24/98 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...]. Organ przesłał do Sądu kserokopię powyższej skargi wraz z kserokopią załączonego do niej pełnomocnictwa, którym skarżąca udzieliła r. pr. P.S. upoważnienia do działania w jej imieniu m. in. przed WSA w Gorzowie Wlkp. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2018 r. organ został wezwany m.in. do nadesłania w terminie 7 dni oryginału skargi E.C. wraz z załącznikami oraz kopertą, w której skargę nadesłano. W odpowiedzi, w dniu 22 marca 2018 r. (data wpływu do Sądu) organ przesłał oryginał powyższej skargi, do której załączona była wyłącznie kserokopia wskazanego wyżej pełnomocnictwa. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej r. pr. P.S. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą E.C.. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że do skargi została dołączona wyłącznie kserokopia pełnomocnictwa. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 17 kwietnia 2018r. Wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 300 zł, pod rygorem odrzucenia. Odpis wezwania został skutecznie doręczony w dniu 14 kwietnia 2018 r. Pomimo upływu 7-dniowego terminu, wymagany wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie wpis sądowy od złożonej przez E.C. skargi został ustalony na kwotę 300 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie do uiszczenia powyższej kwoty, w terminie 7 dni, zostało skierowane do pełnomocnika skarżącej na adres prowadzonej przez niego kancelarii i skutecznie doręczone w dniu 14 kwietnia 2018 r. (sobota), o czym świadczy podpis osoby uprawnionej do odbioru korespondencji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że pomimo upływu z dniem 23 kwietnia 2018 r. (poniedziałek) wyznaczonego 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, strona nie wpłaciła żądanej kwoty. Poza powyższym, z uwagi na dołączenie do skargi kserokopii pełnomocnictwa, którym E.C. upoważniła r. pr. P.S. do reprezentowania jej m. in. przed WSA w Gorzowie Wlkp. w sprawie skargi na uchwałę Nr III/24/98 Rady Miejskiej z dnia 22 grudnia 1998 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. r. pr. P.S. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez E.C.. Wezwanie to zostało skierowane do pełnomocnika skarżącej na adres prowadzonej przez niego kancelarii i skutecznie doręczone w dniu 17 kwietnia 2018 r., o czym świadczy podpis osoby uprawnionej do odbioru korespondencji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, strona nie uzupełniła braku formalnego skargi, co uniemożliwiało nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak powinna również czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje m.in., że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego raz nieuzupełnienia braku formalnego, wniesioną przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu E.C. skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.