II SA/Go 164/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.B., D.B. – wspólników spółki cywilnej "D." s.c. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.B., D.B. – wspólników spółki cywilnej "D." s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. G.B., D.B. – wspólnicy spółki cywilnej "D." s.c. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] października 2022 r., nr [...] o nałożeniu na G.B., D.B. – wspólników spółki cywilnej "D." s.c. kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za niewywiązanie się przewoźnika z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem przewozu towarów SENT. W skardze strona skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracji publicznej w trybie art. 61 § 2 p.p.s.a., lub przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w przypadku korzystnego dla strony rozstrzygnięcia sądowego niniejszej sprawy, odwrócenie skutków skarżonej decyzji będzie niemożliwe. Zaskarżona decyzja dotycząca nałożenia wysokiej kary pieniężnej wymusza konieczność częściowej odsprzedaży majątku przedsiębiorcy – z uwagi bowiem na brak wolnych środków finansowych w celu zapłaty kary niezbędnym będzie sprzedaż środka transportu, którym wykonywana jest działalność gospodarcza. A to z kolei prowadzić będzie do konieczności znacznego ograniczenia świadczenia usług transportowych i znacznego ograniczenia przychodów z prowadzonej działalności. Ze względu na fakt, iż wykonanie decyzji będzie skutkowało nieodwracalnymi konsekwencjami w przypadku braku korzystnego rozstrzygnięcia sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest w ocenie strony skarżącej uzasadniony i pozwala na ochronę jej interesu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Weryfikacja twierdzenia strony, że skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą dla niej nieodwracalne, musi odbyć się z uwzględnieniem szczegółowych informacji i dokumentów uprawdopodabniających te twierdzenia. Tymczasem w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poza wyrażeniem swojego stanowiska, iż skutki wykonania decyzji będą nieodwracalne, strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje takie niebezpieczeństwo. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów na potwierdzenie swej argumentacji, która odnosi się zasadniczo do trudnej sytuacji finansowej strony. Należy zatem przyjąć, że wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na spełnienie tych przesłanek nie wskazuje również analiza akt administracyjnych sprawy, z których jednoznacznie wynika, że strona skarżąca znajduje się w dobrej sytuacji finansowej, z prowadzonej działalności gospodarczej osiąga zyski, nie zalega z płatnościami wobec zakładu ubezpieczeń społecznych i organów podatkowych, nie korzysta z pomocy Państwa. Konieczność poniesienia przez stronę znacznych kosztów w związku z zapłatą kary pieniężnej nie stanowi sama w sobie okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba przy tym pamiętać, iż obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1562/11). W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.