II SA/Go 17/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka rozstrzygnięć i pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym również pismo z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi strona wniosła między innymi o wnikliwe i dogłębne zapoznanie z całokształtem wskazanej korespondencji, która wprowadza ją w błąd, zaciemnia celowo i naumyślnie każdą rzecz. Domagając się jednocześnie zmiany trybu oraz sposobu orzekania przez organy w kierowanych do nich sprawach, D.B. zarzuciła organom pomocy społecznej biurokratyczne działanie, które nie sprzyja rozpatrzeniu wnoszonych przez nią spraw w zakresie wnioskowanej pomocy materialnej. Zwróciła również uwagę na nieuwzględnianie jej uzasadnionych potrzeb, dużą ilość kierowanej do niej korespondencji, a w orzeczeniach powielanie wcześniej ustalonej linii orzecznictwa organu. W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. D.B. zwróciła się do Kolegium z prośbą o ustosunkowanie się do tego pisma oraz innych kierowanych do Prezydenta Miasta. Skarżąca zasugerowała, iż to Kolegium w ramach instrumentów kontroli i nadzoru powinno zająć się jej sprawami. Następnie organ, pismem z dnia [...] września 2010 r. wezwał stronę, aby w terminie 7 dni, sprecyzowała treść pisma, o którym mowa powyżej, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Jednakże pismo to pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r. wydane na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. w przedmiocie pozostawienia podania D.B. bez rozpoznania. W orzecznictwie administracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym zastosowanie trybu pozostawienia pisma bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej ani postanowienia, gdyż nie kończy ono danej sprawy, która w istocie nawet się nie rozpoczęła. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę (por. wyrok NSA z dnia 5 września 2000 r., sygn. akt I SA 1233/99, Lex nr 55761, postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 244/00, Lex nr 75536). Sądy administracyjne podkreślają również, że zastosowanie trybu określonego w art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (por. wyrok z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997 r., nr 3, poz. 114). Wskazać również należy, że ramy kognicji sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., który to przepis stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego wynika, że w przedmiotowym katalogu spraw nie mieści się czynność przewidziana w art. 64 k.p.a. Nie dotyczy ona bowiem uprawnień i obowiązków strony wynikających z przepisów prawa materialnego. W konsekwencji, skargę D.B. jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.