II SA/Go 171/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2003r. Nr [...], działający z upoważnienia Starosty Powiatu Kierownik Działu Informacji, Ewidencji i Świadczeń Powiatowego Urzędu Pracy, przyznał W.K. od dnia [...] lutego 2003r., prawo do świadczenia przedemerytalnego. Pismem z dnia [...] listopada 2003r. Burmistrz poinformował Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy o tym ,że W.K. jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 7, 62 ha przeliczeniowe. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003r., działający z upoważnienia Starosty Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy, wznowił postępowanie w sprawie decyzji z dnia [...] marca 2003r. nr [...] o przyznaniu W.K. świadczenia przedemerytalnego. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przesłanką wznowienia postępowania było uzyskanie przez organ informacji o tym ,że W. K. jest właścicielką nieruchomości rolnej, która to okoliczność nie była wiadoma organowi przy wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2003r. Decyzja z dnia [...] grudnia 2003r., działający z upoważnienia Starosty Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy, w wyniku wznowienia postępowania, uchylił decyzję z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] o przyznaniu W.K. świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że ze względu na okoliczność, że strona w dacie wydania decyzji o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego, była właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni ponad 2 ha przeliczeniowe, dlatego nie spełniała warunków formalnych, do przyznania jej tegoż świadczenia. Uchylając przedmiotową decyzję organ administracyjny powołał się na art. 145 par. l pkt l k.p.a. i stwierdził, że istotne dla sprawy okoliczności faktyczne oparte zostały na dowodach, które okazały się fałszywe. Od decyzji z dnia 29 grudnia strona wniosła odwołanie. W odwołaniu W.K. podaje, że przedmiotową nieruchomość od dnia [...] października 2000r. wydzierżawią osobie trzeciej, nadto nie osiągała z tej nieruchomości żadnych dochodów. Decyzją z dnia [...]r. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji, nie kwestionując poczynionych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, stwierdził że przyjęcie przez organ I instancji jako podstawy rozstrzygnięcia – art. 145 par. l pkt l k.p.a. nie było prawidłowe. W ocenie Wojewody orzeczenie winno mieć oparcie w art. 145 par. l pkt 5 k.p.a., bowiem dla zastosowania art. 145 par. l pkt l k.p.a. fałszerstwo dowodów, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, powinno być stwierdzone orzeczeniem sądowym. Decyzją z dnia [...] marca 2003r. Nr [...], działający z upoważnienia Starosty, zastępca Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy, uchylił z dniem [...] luty 20Q3r. decyzję z dnia [...] marca 2003r. o przyznaniu W.K. zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że ze względu na fakt, iż w dniu wydania przedmiotowej decyzji strona była właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 7, 62 ha przeliczeniowe, dlatego nie spełniała warunków formalnych, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r. i zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58 poz. 514) do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Organ administracyjny stwierdza, że w myśl art. 37 n w.w. ustawy, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. Dalej organ wywodzi, że warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej określa art. 2 ust. l pkt 2 w.w. ustawy, który to przepis m.in. wymaga, aby osoba ubiegająca się o status bezrobotnego nie była właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub nie podlegała ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe. Ponieważ fakt, że strona jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 7, 62 ha, nie był organowi administracyjnemu wiadomy w dniu wydania decyzji, dlatego - w wyniku wznowienia postępowania - orzeczono o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenie przedemerytalne. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie, w którym stwierdza, że w dniu wydania decyzji fizycznie nie posiadała gospodarstwa rolnego, gdyż od [...] października 2000r. jego posiadaczem zależnym była osoba trzecia. Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ II instancji w całości podzielił argumentację organu I instancji. Ponadto Wojewoda stwierdził, że w świetle art. 145 par. l pkt 5 k.p.a., uchylenie decyzji z dnia [...] marca 2003r. o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego, jest zasadne. Strona wniosła skargę. W skardze strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi te same argumenty, które przytoczyła w odwołaniu od decyzji organu I instancji, nadto dodaje, że przedmiotową nieruchomość otrzymała w dniu [...] października 2000r. jako darowiznę od rodziców. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 3 par. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kryterium kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne określa art. l par. 2 w.w. ustawy, który stanowi, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne polega wiec na badaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując niniejszą sprawę, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu II instancji i poprzedzająca j ą decyzja organu I instancji są zgodne z przepisami prawa. Zgodnie z treścią art. 37n ust. l ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 ze zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. l pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2 (który dotyczy zawieszenia prawa do świadczenia z powodu osiągania określonych dochodów), W art. 2 ust. l. pkt 2 ustawy ustawodawca wymienia warunki jakie musi spełnić dana osoba, aby uzyskać status osoby bezrobotnej. Jednym z wymienionych w tym przepisie warunków jest, aby dana osoba nie była właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe, lub nie podlegała ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe. A zatem, w wypadku gdy osoba, której przyznane zostało prawo do świadczenia przedemerytalnego, przestała spełniać którykolwiek z warunków koniecznych dla uzyskania (i utrzymania) statusu osoby bezrobotnej, prawo do przyznanego jej świadczenia przedemerytalnego ustaje. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że W.K. od miesiąca października 2000r. do miesiąca grudnia 2004r. była właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 7, 62 ha. Okoliczność ta jest w sprawie bezsporna. Decyzja o przyznaniu stronie świadczenia przedemerytalnego zapadła w dniu [...] marca 2003r., a zatem w czasie kiedy strona była właścicielką w.w. nieruchomości. Informację o tym, że strona jest właścicielką nieruchomości organ I instancji uzyskał w listopadzie 2003r. Z akt sprawy wynika, że w momencie wydawania decyzji organ administracyjny I instancji nie posiadał informacji, o tym że strona jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowe. W tej sytuacji wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. l pkt 5 k.p.a. w sprawie przyznania stronie świadczenia przedemerytalnego, było całkowicie zasadne. Ponieważ w toku postępowania wznowieniowego informacja o tym, że strona jest właścicielką nieruchomości uzyskała potwierdzenie, dlatego organ administracyjny zasadnie uchylił decyzję o przyznaniu stronie świadczenia przedemerytalnego. Również decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji ma oparcie w przepisach prawa. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że strona już w momencie przyznania jej świadczenia nie spełniała warunków formalnych, o których mowa w art. 37 n ust. l w zw. z art. 2 ust. l pkt 2 do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Zarzuty strony nie maj ą wpływu na treść rozstrzygnięcia. Okoliczność, że strona wydzierżawiała grunt osobie trzeciej nie ma dla sprawy znaczenia. W art. 2 ust. l pkt 2 lit. "d" jest mowa o tym, że dana osoba cyt.: " nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej..." Poprzez zawarcie umowy dzierżawy gruntu, strona nie przestała być właścicielem tejże nieruchomości. Dopiero zawarty w formie notarialnej akt darowizny gruntu, na który powołuje się skarżąca, przeniósł prawo własności tej nieruchomości, jednakże zdarzenie to miało miejsce dopiero w miesiącu grudniu 2004 r. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.