II SA/Go 172/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.R., działającej przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze pełnomocnik wniósł o zwolnienie skarżącej od kosztów procesu, bowiem nie jest ona w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i najbliższych. W związku z nienadesłaniem na wezwanie określonych dokumentów, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Referendarz Sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 360 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca odpis w/w wezwania, dwukrotnie awizowana, wróciła do Sądu jako niepodjęta przez pełnomocnika w terminie i uznana została za skutecznie doręczoną z dniem 12 czerwca 2014 r. 11 czerwca 2014 r. do Sądu wpłynęło przesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny polecenie przelewu, z którego wynika, że A.R. uiściła kwotę 900 zł do sprawy o sygnaturze II SA/Go 172/14 na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pomimo upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu wymagana kwota 360 zł nie została uiszczona przez skarżącą na rachunek Sądu właściwego do rozpoznania skargi, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie 7 dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wystosowane do pełnomocnika A.R. na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2014 r., po dwukrotnym awizowaniu, wróciło do Sądu jako niepodjęte w terminie i zostało – na podstawie art. 73 p.p.s.a. – uznane za skutecznie doręczone z dniem 12 czerwca 2014 r., a zatem ostatnim dniem, w którym strona mogła uzupełnić brak skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego był dzień 20 czerwca 2014 r. 11 czerwca 2014 r. do Sądu wpłynęło przesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny polecenie przelewu, z którego wynika, że A.R. uiściła kwotę 900 zł do sprawy o sygnaturze II SA/Go 172/14 na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do dnia 30 czerwca 2014 r. wymagana kwota 360 zł nie została natomiast uiszczona przez skarżącą na rachunek Sądu właściwego do rozpoznania skargi, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika ponadto, że wpłata dokonana przez skarżącą na rachunek NSA nie została przeksięgowana na rachunek tutejszego Sądu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż przelew dokonany na konto niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma. Uchybienie temu obowiązkowi może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, to jest inny niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy (postanowienie NSA z 8 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 328/11, LEX nr 1083219). Uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie można uznać za skuteczne. W takiej sytuacji termin do uiszczenia opłaty uważa się za zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy wojewódzki sąd administracyjny dokona w terminie do uiszczenia opłaty sądowej przelania wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy właściwego sądu (postanowienie NSA z 22 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 968/12, LEX nr 1413465). Takie przeksięgowanie w niniejszej sprawie nie miało jednak miejsca. Nie ulega wątpliwości, że NSA nie jest sądem właściwym do rozpoznania skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, gdyż w myśl art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W tym przypadku jest to WSA w Gorzowie Wlkp. Wobec tego, że wniesiona przez A.R. skarga nie została należycie opłacona, podlegała odrzuceniu. W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.