II SA/Go 179/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant st. sekr. sąd. Monika Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi K.M. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Go 765/10 w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia: skargę odrzucić. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. (sygn. akt II SA/Go 765/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania K.M. równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W wyroku tym stwierdzono również, że powyższe decyzję nie podlegają wykonaniu. W motywach uzasadnienia powyższego wyroku wskazano, iż organy administracji arbitralnie i z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego, a nadto wbrew wiążącemu je zobowiązaniu nałożonemu prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt II SAB/Go 40/09, w sprawie administracyjnej o wypłatę K.M. równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego orzekły z urzędu w przedmiocie, którego skarżący we wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. nie określił - w przedmiocie cofnięcia przyznanego uprawnienia. Jednocześnie Sąd wskazał, iż prowadząc ponownie postępowanie w sprawie organ administracji publicznej powinien zapewnić stronie korzystanie z wszelkich praw zagwarantowanych przepisami procedury administracyjnej oraz dokładnie ustalić zarówno stan faktyczny, jak i prawny uwzględniając treść poprzednich decyzji administracyjnych w przedmiocie przysługujących skarżącemu uprawnień. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 22 stycznia 2011 r. Natomiast akta administracyjne sprawy zwrócono do organu w dniu 3 lutego 2011 r. (akta wpłynęły do organu w dniu 8 lutego 2011r. – zwrotne potwierdzenie odbioru- k. 61 akt sprawy II SA/Go 765/10). Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. K.M. złożył skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Go 765/10 z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, iż działania Komendanta Powiatowego Policji świadczą o tym, iż nie chce on wykonać prawomocnego wyroku sądu. Do skargi strona załączyła skierowane do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa datowane na [...] luty 2011r. i [...] luty 2011r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako bezzasadnej. Ponadto stwierdził, iż nie pozostaje w bezczynności i jednocześnie wskazał, iż stosując się do oceny prawnej powyższego wyroku ponownie rozpoznał wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2008 r., zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W dniu [...] lutego 2011r. organ, po rozpatrzeniu ww. wniosku skarżącego, wydał decyzję nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku , Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jednakże termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (tym samym uzyskania przez ten wyrok przymiotu wykonalności). Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest zatem jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić późnej niż data złożenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1259/07, LEX nr 453494, por. także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 387). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego, czy też dopiero po upływie tego terminu. W rozpoznawanej sprawie tryb określony w art. 154 p.p.s.a, warunkujący wniesienie skargi, nie został przez skarżącego zachowany. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 765/10 uprawomocnił się bowiem w dniu 22 stycznia 2011 r., natomiast akta administracyjne tej sprawy zostały zwrócone do organu w dniu 8 lutego 2011 r. Skarżący wezwał organ do wykonania wyroku [...] lutego 2011 r., zatem przed otrzymaniem przez Komendanta Powiatowego Policji prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wobec powyższego uznać należy, iż wezwanie to było przedwczesne i nie może stanowić podstawy skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W nawiązaniu do zarzutów przytoczonych w uzasadnieniu skargi, niemających wpływu na wskazane wyżej przyczyny jej odrzucenia skarżącemu należy wyjaśnić, że środki prawne przewidziane w art. 154 p.p.s.a. mają na celu ukaranie organu za niewykonanie wyroków sądowych oraz jego dyscyplinowanie. Z treści § 3 tego przepisu wynika, że przewidziana w tym przepisie grzywna stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych. Nie jest jednak środkiem kontrolowania legalności wydanych przez organy decyzji. W ramach postępowania wywołanego przedmiotową skargą należy bowiem ustalić jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty na tle przepisów określających terminy prowadzenia postępowania wskazują na bezczynność organu. Natomiast kontrola treści wydanej decyzji administracyjnej, także w aspekcie oceny prawnej zawartej w wyroku sądowym, jest dopuszczalna wyłącznie w drodze postępowania instancyjnego i dalej skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną wydaną w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2001 r., sygn. akt V SA 354/01, ONSA 2002, nr 3, poz. 117; także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 426/05, LEX nr 198147).