II SA/Go 180/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania organowi właściwemu do jego załatwienia postanawia odrzucić skargę. Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 231 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.), przekazało Radzie Miejskiej w [...] podanie A. M. oznaczone jako "Odwołanie od decyzji odmownej sprzedaży działki nr [...] o powierzchni 0,0111 ha, położonej w [...]". W uzasadnieniu organ, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, wskazał, że w sprawach dotyczących przesłanek, trybów oraz kwestii akceptacji w zakresie sprzedaży nieruchomości stanowiących własność gminy, jako osoby prawnej, nie znajduje zastosowania tryb ogólnego postępowania administracyjnego regulowanego przepisami k.p.a., a tym samym nie podlegają one załatwieniu w formie prawnej decyzji administracyjnej. Właściwy dla działań w przedmiocie sprzedaży nieruchomości stanowiących własność gminy jest bowiem tryb umowny. Organ zaznaczył też, że kwestionowaniu działań lub bezczynności organów samorządu terytorialnego w innych sprawach aniżeli w sprawach indywidualnych załatwianych w formie decyzji administracyjnej, zarówno związanych z wykonywaniem zadań publicznych, jak i wykonywaniem praw i obowiązków w sferze stosunków cywilnoprawnych w związku z posiadaną osobowością prawną, służy tryb postępowania w sprawach skarg i wniosków, regulowany przepisami działu VIII k.p.a. Skargę na powyższe zawiadomienie wniosła do Sądu A. M., w której podkreśliła, że Rada Miejska nie ma kompetencji do rozstrzygania indywidualnych spraw dotyczących gospodarowania mieniem komunalnym, a jej rola ogranicza się do stanowienia prawa lokalnego i kontroli organu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż czynności podejmowane w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. nie mieszczą się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...], zatytułowane "Zawiadomienie", którym, na podstawie art. 231 § 1 k.p.a., organ przekazał Radzie Miejskiej w [...] podanie A. M. oznaczone jako "Odwołanie od decyzji odmownej sprzedaży działki nr [...] o powierzchni 0,0111 ha, położonej w [...]". Powyższy przepis, w myśl którego jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ, usytuowany jest w Dziale VIII k.p.a. (skargi i wnioski). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest zaś stanowisko, że w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także w sprawach dotyczących przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przekazanie skargi organowi w trybie art. 231 k.p.a. jest zwykłą czynnością techniczną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 271/15). Postępowanie skargowe uregulowane we wspomnianych przepisach stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków (art. 63 Konstytucji RP). Przedmiotem skargi wniesionej zgodnie z art. 227 i nast. k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie w tym trybie nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że skarga A. M. nie należy do właściwości sądu administracyjnego i w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.