II SA/Go 182/15

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-06-24

Skład orzekający: Michał Ruszyński, Grażyna Staniszewska, Aleksandra Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Zarządu Województwa odmowna w przedmiocie umorzenia zwrotu dofinansowania na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 5 ustawy o finansach publicznych jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Decyzje uznaniowe o odmowie umorzenia należności podlegają kontroli sądu administracyjnego jedynie pod kątem legalności, w tym prawidłowości przeprowadzenia postępowania i oceny materiału dowodowego, a nie pod kątem celowości czy słuszności. W niniejszej sprawie organ prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy, a odmowa umorzenia należności była uzasadniona brakiem przesłanek ważnego interesu dłużnika lub interesu publicznego, wobec czego decyzja nie narusza prawa.
Stan faktyczny
Powiat złożył wniosek o umorzenie zwrotu dofinansowania w wysokości około 19 tys. zł wraz z odsetkami, wynikającego z korekty finansowej projektu przebudowy drogi. Zarząd Województwa odmówił umorzenia, wskazując na brak przesłanek ważnego interesu dłużnika lub interesu publicznego, mimo trudnej sytuacji finansowej Powiatu i planów zaciągnięcia pożyczki z budżetu państwa. Powiat zaskarżył decyzję do WSA, zarzucając naruszenie prawa procesowego i niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Powiatu na decyzję Zarządu Województwa odmowną w przedmiocie umorzenia zwrotu dofinansowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Powiatu na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zwrotu dofinansowania oddala skargę. Decyzją z [...] lipca 2014 r. nr [...] Zarząd Województwa odmówił Powiatowi umorzenia należności z tytułu zwrotu dofinansowania w wysokości 19.054,86 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych, określonej do zwrotu w ramach decyzji ostatecznej i prawomocnej nr [...] Zarządu Województwa z [...] stycznia 2014 r. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że Powiat [...] lipca 2009 r. podpisał umowę o dofinansowanie projektu nr [...] "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] do Osiedla [...] i [...]". W związku z naliczoną korektą finansową przez Instytucję Zarządzającą RPO zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu należności. W wyniku powyższego Zarząd Województwa podjął decyzję nr [...] z [...] października 2013 r. w sprawie zwrotu dofinansowania wynikającego z umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] do Osiedla [...] i [...]". W wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez stronę, Zarząd Województwa decyzją nr [...] z [...] stycznia 2014 r. uchylił w części decyzję nr [...] z [...] października 2013 r. w sprawie zwrotu dofinansowania wynikającego z umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] do Osiedla [...] i [...]" oraz orzekł co do istoty sprawy. Decyzje te stały się ostateczne. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. Powiat złożył do IZ RPO wniosek o włączenie kwoty 19.063,66 zł wraz z należnymi odsetkami jak dla zaległości podatkowych wynikającej z naliczonej korekty finansowej ustalonej w decyzji Zarządu Województwa nr [...] z [...].01.2014 r. do złożonego 22.06. 2012 r. wniosku nr [...] o umorzenie w całości należności z tytułu naliczonych korekt finansowych wraz z należnymi odsetkami jak dla zaległości podatkowych, dotyczących projektu przebudowy drogi pn. "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] do Osiedla [...] i [...]". Organ podkreślił, iż Zarząd Województwa [...] kwietnia 2014 r. decyzją nr [...] zakończył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek z [...] czerwca 2012 r. W konsekwencji nie jest możliwe włączenie ww. kwoty dofinansowania pozostającej do zwrotu wraz z należnymi odsetkami do wniosku z [...] czerwca 2012 r., gdyż został on już rozpatrzony przez Zarząd Województwa. Dalej organ wskazał, że uchwałą z [...] maja 2014 r. nr [...] wszczął na wniosek Powiatu postępowanie administracyjne w przedmiocie udzielenia ulgi w postaci umorzenia należności określonej w ramach decyzji ostatecznej i prawomocnej nr [...] Zarządu Województwa z [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. nr [...] IZ RPO dopuściła dowody znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] w którym strona przedłożyła następujące dokumenty dotyczące aktualnej sytuacji finansowej Powiatu.: - uchwała nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z [...].02.2013 w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2013-2033; - uchwała nr [...] składu orzekającego Regionalnej Izby Obrachunkowej z [...].02.2013 w sprawie wydania opinii o prawidłowości planowanej kwoty długu Powiatu; - uchwała nr 146/XXII/2013 Rady Powiatu z [...].04.2013 w sprawie emisji obligacji komunalnych Powiatu oraz zasad ich zbywania, nabywania i wykupu; - uchwała nr 145/XXII/2103 Rady Powiatu z [...].04.2013 r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Powiatu na lata 2013-2027; - uchwała nr [...] w sprawie wydania opinii o prawidłowości planowanej kwoty długu Powiatu; - uchwała nr [...] składu orzekającego RIO z [...].05.2013 w sprawie opinii o możliwości wykupu obligacji przez Powiat w wysokości 27.920.000 zł; - uchwała nr 171/XXIX/2013 Rady Powiatu z [...].12.2013 r. w sprawie uchwały budżetowej Powiatu na 2014 r.; - uchwała nr 172/XXIX/2013 Rady Powiatu z [...].12.2013 r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2014-2039; - uchwała nr [...] składu orzekającego RIO z [...].12.2013 r. w sprawie wydania opinii o przedłożonym projekcie uchwały budżetowej na 2014r. wraz z uzasadnieniem Powiatu; - uchwała nr [...] składu orzekającego RIO z [...].12.2013 r. w sprawie wydania opinii o przedłożonym projekcie uchwały w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu na lata 2014-2039 przedstawionej wraz z projektem uchwały budżetowej; - uchwała nr [...] składu orzekającego RIO z [...].12.2013 r. w sprawie wydania opinii o możliwości sfinansowania deficytu budżetu przedstawionego w projekcie uchwały budżetowej Powiatu na rok 2014 ; - wniosek Powiatu o pożyczkę w kwocie 100.000.000,00 zł z budżetu państwa w ramach postępowania ostrożnościowego na lata 2013-2039; - uzupełnienie z [...].09.2013 r. do wniosku Powiatu o pożyczkę w kwocie 100.000.000,00 zł z budżetu państwa w ramach postępowania ostrożnościowego na lata 2013-2039; - Rb-Z Kwartalne sprawozdanie o stanie zobowiązań wg tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej nadzorowanego przez jednostkę samorządu terytorialnego wg stanu na IV kw. 2013; - pismo Ministerstwa Finansów z [...].12.2013 r. dotyczące wniosku Powiatu o udzielenie pożyczki z budżetu państwa w wysokości 97 mln zł; - pismo Zarządu Powiatu nr [...] dotyczące ponownego rozpatrzenia sprawy udzielenia pożyczki z budżetu państwa dla Powiatu w wysokości 97 mln zł; - pismo Ministerstwa Finansów z [...].01.2014 r. dotyczące złożenia nowego wniosku o ubieganie się o pożyczkę z budżetu państwa. Powiat w piśmie z [...] lutego 2014 r. wskazał, że przystąpił do sporządzenia nowego wniosku o pożyczkę z budżetu państwa w kwocie 100 mln zł z przeznaczeniem na spłatę długu po SP ZOZ. Spłata zaś pożyczki o wyższym oprocentowaniu wymusza podjęcie dodatkowych działań przez Zarząd Powiatu, w tym doprowadzenia do pozytywnego rozpatrzenia spraw związanych z korektami naliczonymi przez IZ. Zaznaczono, że jednym z wymaganych przepisami prawa załączników do wniosku o pożyczkę jest oświadczenie o toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych, które mogą mieć wpływ na sytuację finansową Powiatu, a wśród nich strona musi ująć sprawy związane z korektami finansowymi naliczonymi przez IZ. Zarząd Województwa powołując się na przepis art. 55 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U z 2013 r., poz. 885 ze zm, dalej: u.f.p) wskazał, że przepisy te oparte są na konstrukcji tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, że decyzja w przedmiocie umorzenia należności przysługuje każdorazowo organowi, który nawet w przypadku stwierdzenia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 55 ust. 1 pkt 1-5 u.f.p może ale nie musi, umorzyć należności. Innym słowy odmowa umorzenia należności nie narusza prawa zarówno wtedy, gdy wystąpiły przesłanki ich umorzenia, jak i wtedy, gdy nie miały one miejsca. Zdaniem IZ RPO wnioskodawca nie spełnia przesłanek o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1-4 u.f.p, ponieważ nie jest osobą fizyczną, nie jest osobą prawną, która została wykreślona w rejestru osób prawnych, nie jest jednostką organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, a także nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne. Tym samym – jak wskazał organ – poddał analizie wniosek strony pod kątem przesłanki ważnego interesu dłużnika lub interesu publicznego. Analizując przypadek strony w ujęciu budżetowym, a mianowicie stronę dochodową i wydatkową organ stwierdził, że Powiat jest podmiotem mającym stałe dochody w roku budżetowym. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały nr 172/XXIX/2013 Rady Powiatu z [...] grudnia 2013 r. strona w roku 2012 tj. w roku złożenia wniosku o umorzenie należności dotyczących naliczonej korekty finansowej miała dodatni wynik budżetu w wysokości 3.225.982,38 zł. Uchwalona przez Radę Powiatu Wieloletnia Prognoza Finansowa Powiatu przedstawianych przez stroną danych w uzasadnieniu wniosku wynika, że dochody ogółem w roku kształtowały się na poziomie 42,34 mln zł, natomiast strona wydatkowa, oprócz wydatków na bieżące funkcjonowanie Powiatu obciążona jest zarówno długiem Szpitala ZOZ, jak i własnym długiem z wysokości 28 569 513,46 zł, co stanowi 130,2 mln zł łącznego zadłużenia. Ponadto organ podkreślił, że wnioskodawca pomimo problemów finansowych wskazanych we wniosku, złożył do IZ RPO dwa wnioski aplikacyjne na realizacje: projektu nr [...] pt. "Termomodernizacja Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego i budynków dydaktycznych Zespołu Szkół [...]", w którym wkład własny Powiatu wynosi 864.176,46 zł oraz projektu nr [...] "Budowa warsztatów szkolnych przy Regionalnym Centrum [...], w którym wkład własny wynosi 741.913,23 zł. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ wskazał, że nie kwestionuje faktu, iż podstawę gospodarki finansowej jednostki samorządu terytorialnego w roku budżetowym stanowi jej budżet uchwalany w formie uchwały budżetowej, który jest rocznym planem dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów tej jednostki (art. 211 u.f.p). Uchwała ta stanowi podstawę gospodarki finansowej jednostki samorządu terytorialnego w roku budżetowym, zawiera także plany przychodów i wydatków zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych i funduszy celowych oraz dochodów własnych jednostek budżetowych. W budżecie jednostki samorządu terytorialnego mogą być tworzone rezerwa ogólna i rezerwy celowe. Jednostka samorządu terytorialnego nie została pozbawiona możliwości kształtowania swojej polityki finansowej oraz wpływu na sposób wykorzystania posiadanych środków finansowych, aczkolwiek jej swoboda w dysponowaniu tymi środkami w porównaniu do przedsiębiorców działających w ramach swobody działalności gospodarczej jest znacznie ograniczona. Nie można jednak zapomnieć, że ustawodawca nie wykluczył możliwości dokonywania zmian w uchwałach budżetowych jednostek samorządu terytorialnego. Prowadzenie gospodarki w oparciu o zaplanowany budżet, uwzględniać musi także zasady dyscypliny finansów publicznych. To jednak nie zwalnia podmiotu z obowiązku racjonalnego projektowania swoich wydatków w roku budżetowym, w tym uwzględnienie potencjalnych kosztów prowadzonych postępowań administracyjnych czy sądowych. Zdaniem IZ RPO ponoszenie straty przez wnioskodawcę nie oznacza spełnienia przesłanek do udzielenia ulgi. Strata jest jedynie nadwyżką sumy kosztów uzyskania przychodów nad osiągniętymi przychodami i nie oznacza braku środków finansowych. Organ podniósł także, że problemy finansowe Powiatu są związane z perspektywą przejęcia ale dopiero pod koniec 2017 długu do SP ZOZ. Niemniej wnioskodawca wyraźnie wskazał także źródła finansowania tego rodzaju przejęcia w związku z przystąpieniem do realizacji "Programu Ostrożnościowego", w ramach którego będzie możliwe uzyskanie pożyczki z budżetu państwa (100.000.000 zł). IZ RPO stoi również na stanowisku, że kwestia ewentualnego przejęcia przez stronę długu po SP ZOZ jest sprawą hipotetyczną, potencjalną, która ma dopiero nastąpić. Faktem jest natomiast, że Powiat nie został zobowiązany do spłaty długu szpitala w 2012, 2013 czy też w 2014 r. Ponadto – zdaniem organu – kwestia uzyskania pożyczki od Skarbu Państwa nie może być podstawą do niepłacenia swoich zobowiązań. Zdaniem organu strona powinna zabezpieczyć w swoim budżecie środki finansowe w wysokości nie mniej niż 1.606.098,69 zł na realizację inwestycji współfinansowanych przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego. Powiat nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z [...] stycznia 2015 r. nr [...] Zarząd Województwa utrzymał w mocy decyzją z [...] lipca 2014r. nr [...], podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w decyzji wydanej w pierwszej instancji. Dodatkowo organ wskazał, że kwestia wpływu udzielenia ulgi na ewentualną realizację zadań publicznych oraz pozytywnego rozpatrzenia wniosku Powiatu o pożyczkę nie stanowi podstawy do umorzenia należności, o której mowa w art. 56 ust. 1 pkt 5 u.f.p., zwłaszcza, że kwota będąca przedmiotem prowadzonego postępowania w wysokości 19.063,66 zł wraz z należnymi odsetkami stanowi około 0,04 % planowanych dochodów Powiatu w 2014 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Powiatu złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa procesowego, mającego wpływ na wynik postępowania a mianowicie art. 6, 7, 8, 11 K.p.a i zaniechanie wszechstronnego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego i sytuacji Powiatu w świetle przesłanek określonych w art. 56 ust. 1 pkt 5 u.f.p, oraz naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 107 § 3 K.p.a poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu przyczyn odmowy umorzenia w świetle przesłanek "ważnego interesu dłużnika" lub "interesu publicznego", strona skarżąca – stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a) - wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo, oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Powiat wskazał, że spełnia warunki ustawowe zawarte w art. 56 u.f.p, by uzyskać umorzenie należności naliczonej korekty finansowej. Skarżący zaznaczył, że we wszystkich dokumentach przedłożonych Zarządowi Województwa w sprawie umorzenia należności zawarte są względy społeczne i gospodarcze oraz jest przedstawiona sytuacja płatnicza wnioskodawcy uzasadniająca spełnienie przesłanek "ważnego interesu dłużnika" i "interesu publicznego". Skarżący wyjaśnił, że jego trudna sytuacja finansowa związana jest z perspektywą przejęcia pod koniec 2017 r. długu po SP ZOZ w likwidacji. Zadłużenie szpitala wzrasta corocznie o koszty obsługi długu, stąd w interesie społecznym i gospodarczym oraz w interesie Skarbu Państwa jest skrócenie okresu likwidacji z roku 2017 na rok 2015. Podstawowym zaś warunkiem przejęcia i spłaty długu szpitalnego jest zabezpieczenie środków finansowych na jego spłatę, w tym celu niezbędne jest uzyskanie pożyczki z budżetu państwa, gdyż ograniczone są możliwości płatnicze beneficjenta. Pożyczka z budżetu państwa przeznaczona będzie na spłatę zobowiązań po likwidowanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej, dla którego Powiat jest organem założycielskim. W związku z powyższym Powiat złożył do Ministerstwa Finansów wniosek o pożyczkę z budżetu państwa w kwocie 100 mln zł i oprocentowaniu 0,1 %. Następnie została (w nowym wniosku) zmieniona kwota pożyczki ze 100 mln na 97 mln i oprocentowanie z 0,1% na 0,5%. Te wniosek – jak wskazał skarżący – został rozpatrzony negatywnie, z uwagi na oprocentowanie pożyczki. Komisja do Spraw Gwarancji i Poręczeń zaleca oprocentowanie nie niższe niż 3%. W związku z powyższym został złożony nowy wniosek o udzielenie pożyczki z oprocentowaniem 0,8%. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a Powiat wskazał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowe. W tym zakresie skarżący powołując się na wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 28.08.2014 r. sygn. akt II SA/Go 441/14, wskazał, że prawidłowe uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno umożliwić stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ, a także kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia przez sąd. Treść uzasadnienia winna obrazować szczegółowy tok rozumowania organu, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia oraz wskazywać i wyjaśnić przesłanki faktyczne jakimi kierował się organ podejmując konkretne rozstrzygnięcie. Odpowiadając na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. reprezentujący stronę skarżącą skarbnik Powiatu podtrzymał stanowisko zaprezentowana w skardze oraz przedłożył pismo Ministra Finansów z [...] czerwca 2015 r. informujące Starostę Powiatu, iż wniosek Powiatu o udzielenie pożyczki z budżetu państwa w wysokości 46.925.000 zł na sfinansowanie planowanego deficytu budżetu z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań SPZOZ w likwidacji, przejmowanych w ramach umów cywilnoprawnych, został rozpatrzony i pozytywnie zaopiniowany. W piśmie tym jednak zaznaczono, że wnioskowaną kwotę pożyczki należy traktować jako górny pułap, który powinien ulec obniżeniu. Zatem Minister oczekuje, że władze Powiatu podejmą negocjacje z wierzycielami w celu redukcji zadłużenia spłacanego ze środków pożyczki budżetowej i tym samym Powiat będzie w mniejszym stopniu obciążony spłatą pozyczki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż objęta nią decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy wskazać, że sądowa kontrola decyzji administracyjnych jest sprawowana co do zasady z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem. Przesądza o tym treść art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2014 r., poz. 1647), który stanowi, że "kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej". Zastrzeżenie powyższe ma szczególne znaczenie w przypadku zaskarżenia do sądu decyzji wydanych w ramach przysługującego organowi uznania administracyjnego. Do tej kategorii spraw należą też decyzje wydawane w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu naliczonej korekty finansowej. Decyzje w tym przedmiocie, jako decyzje uznaniowe, podlegają kontroli sądu administracyjnego w ograniczonym zakresie. Sąd nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór jest słuszny, a zatem sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej, takie rozstrzygnięcie należy wyłącznie do organów administracyjnych. Decyzja uznaniowa w pełnym zakresie podlega natomiast badaniu, co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi i ocenie czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym decyzji o odmowie umorzenia należności mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz, czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Materialnoprawne przesłanki umorzenia w całości należności pieniężnych mających charakter cywilnoprawny określa przepis art. 56 ust.1 u.f.p. Przesądza o tym odesłanie w jego treści do "należności, o których mowa w art. 55". Z kolei art. 55 omawianej ustawy stanowi, że należności pieniężne mające charakter cywilnoprawny, przypadające organom administracji rządowej, państwowym jednostkom budżetowym i państwowym funduszom celowym, mogą być umarzane w całości albo w części lub ich spłata może być odraczana lub rozkładana na raty. Kolejne przepisy ustawy o finansach publicznych – art. 57-59 - dotyczą także należności cywilnoprawnych. Dopiero w art. 60 tej ustawy ustawodawca zawarł katalog otwarty środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, zaliczając do nich w punkcie 6 (w brzmieniu przepisu wiążącym w tej sprawie) należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W myśl art. 64 ust.1 u.f.p właściwy organ, na wniosek zobowiązanego może udzielać określonych w art. 55 ulg w spłacie zobowiązań z tytułu należności, o których mowa w art. 60. Powołany w tym przepisie art. 55 określa rodzaje ulg – umorzenie w całości albo w części, odroczenie spłaty lub rozłożenie jej na raty. Z treści art. 60, jak i pozostałych przepisów regulujących ulgi w spłacie należności o charakterze publicznoprawnym nie wynika, aby ustawodawca przyjął, że ulgi obejmujące te należności są udzielane na tych samych podstawach materialnoprawnych co ulgi w należnościach o charakterze cywilnoprawnym. Brak jest bowiem takiej regulacji, która odsyłałaby, w przypadku tych należności, do stosowania przesłanek określonych w art. 56 (umorzenie w całości ) czy też określonych w art. 57 u.f.p (umarzenie w części, odroczenie terminu spłaty, rozłożenie jej na raty). Zgodnie natomiast z art. 67 u.f.p do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Przepis art. 67a § 1 o.p. określa materialnoprawne przesłanki stosowania ulg – ważny interes podatnika lub interes publiczny i przepis ten, z przyczyn powyżej podanych, w tym zakresie ma zastosowanie do należności, o których mowa w art. 60 u.f.p. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 56 ust. 1 pkt 5 u.f.p, który określa takie same przesłanki umorzenia w całości należności cywilnoprawnych jak art. 67a § 1 o.p. odnoszący się do należności publicznoprawnych - ważny interes dłużnika lub interes społeczny. Ponownie wskazać należy, że Sąd badając zgodność z prawem decyzji wydanej w granicach uznania administracyjnego kontroluje jedynie, czy jej wydanie było poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, tj. czy organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy a w szczególności – czy zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz czy prawidłowo ocenił, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy poszczególne okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały udowodnione (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.). Sąd nie wnika natomiast w celowość i słuszność (rozumianą jako zgodność z pozaprawnymi determinantami, w szczególności z zasadami współżycia społecznego) podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż organy obu instancji rozpatrując wniosek Powiatu nie przekroczyły granic uznania administracyjnego. Wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Województwa w pierwszej instancji poprzedzone było wnikliwą analizą sytuacji budżetowej Powiatu. Organ umożliwił stronie złożenie dowodów i wyjaśnień obrazujących jej aktualna sytuację dochodową na dzień wydania decyzji. W ocenie Sądu organ w wyczerpujący sposób wyjaśnił stan faktyczny sprawy i dokonał jego analizy, która znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Tym samym nie można uznać, aby decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. Organ dokonał analizy wniosku Powiatu pod kątem spełnienia przesłanek umorzenia zadłużenia takich jak istnienie ważnego interesu dłużnika lub interesu publicznego. Organ w sposób wyczerpujący wyjaśnił, że obecna sytuacja finansowa skarżącego jest niewątpliwie trudna, jednak jak słusznie wskazał organ skarżący domaga się umorzenia naliczonej korekty finansowej, a jednocześnie planuje zaciągnąć pożyczkę z budżetu państwa (co na rozprawie przed Sądem potwierdził pełnomocnik strony skarżącej). To zaś oznacza, że Powiat jest w stanie spłacać swoje zobowiązania. Słuszna jest także uwaga organu, iż Powiat dług po szpitalu ma przejąć w 2017 r. a zatem bieżąca sytuacja finansowa Powiatu jest związana z bieżącą działalnością jednostki samorządu terytorialnego a nie z przejęciem długu. Sąd podziela także stanowisko organu, iż nie leży w interesie publicznym umarzanie publicznych należności, po to aby skarżący miał lepszą zdolność finansową do zaciągnięcia pożyczki na spłacanie innych swoich zobowiązań, tym bardziej i co jest bardzo istotne w rozpoznawanej sprawie, że kwota będąca przedmiotem prowadzonego postępowania a więc 19.054,86 zł stanowi, jak słusznie wskazał organ, 0,04 % planowanych dochodów Powiatu w 2014 r Uznając zatem, że organ nie naruszył granic uznania administracyjnego, wyznaczonych w art. 7 i art. 77 K.p.a, Sąd skargę złożoną w niniejszej sprawie, jako niezasadną oddalił, na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło