II SA/Go 183/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi P.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Socjalnej z dnia [...] sierpnia 2013 roku o odmowie przyznania skarżącemu P.J. pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 200 zł miesięcznie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawę odmowy przyznania świadczenia było niespełnienie przesłanki opisanej w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku O świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 roku, nr 139, poz. 992 ze zm.), dotyczącej terminu powstania stanu niepełnosprawności matki P.J., nad którą sprawuje on opiekę. Stan niepełnosprawności, jak wynika z akt sprawy administracyjnej, nie powstał przed ukończeniem przez osobę wymagającą opieki 18 roku życia, lecz dopiero gdy ukończyła 71 lat, tym samym nie powstał w okresie pobierania przez nią nauki w szkole, w tym nauki w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia przez nią 25 roku życia. P.J. na powyższą decyzję złożył skargę w której podniósł, że decyzja jest dla niego krzywdząca albowiem nie uwzględnia faktycznego stanu zdrowia jego matki i potrzeby sprawowania nad nią opieki. Podniósł nadto, że uzależnienie świadczenia pomocowego od wieku osoby podopiecznej nie mnoży być zgodne z obowiązującym prawem. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z powyższego przepisu zatem wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a zatem było wszczęte. Taka sytuacja zaistniała w kontrolowanej sprawie. Sąd ustalił, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem złożonym przez grupę posłów do Sejmu, o zbadanie zgodności: - art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku O świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 roku O zmianie ustawy O świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. Sąd zważył, że zaskarżona decyzja odmawiająca przyznania skarżącemu pomocy finansowej realizowanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, została wydana właśnie z powodu niespełnienia przez matkę skarżącego warunków określonych w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku O świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 roku O zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, to niewątpliwie od wyniku sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą K 38/13 zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W razie stwierdzenia bowiem przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją wskazanego przepisu art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, krąg osób spełniających warunki określone w art. 17 tej ustawy, a przez to mogących uzyskać pomoc, o jakiej mowa w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 26 marca 2013 roku W sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, może poszerzyć się o osoby sprawujące opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po 18, względnie 25 roku życia (zob. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 października 2013 roku, sygn. akt II SA/Go 708/13 oraz w Łodzi z dnia 21 lutego 2014, sygn. akt II SA/Łd 1244/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, jak również kierując się dążeniem do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa sądów administracyjnych, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zawiesił postępowanie. Podjęcie postępowania nastąpi po wydaniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 38/13.