II SA/Go 184/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 20 marca 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga M.D. na Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego podał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 28 grudnia 2016 r., skarga zaś została nadana 16 lutego 2017 r. Z tej przyczyny organ wniósł o odrzucenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2017 r, M.D. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wykazanie, iż wniosek ten został wniesiony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - w terminie 7 dni do daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku (art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). Jednocześnie skarżący został pouczony o treści art. 87, art. 88 p.p.s.a. W związku z brakiem zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z dnia 30 marca 2017 r. nr [...] skierowanej do M.D. ul. [...], zawierającej wskazane powyżej wezwanie zwrócono się do Urzędu Pocztowego o wskazanie na duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru daty doręczenia ww. przesyłki (zarządzenie asesora sądowego z dnia 27 kwietnia 2017 r.). Z otrzymanego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka została doręczona skarżącemu 3 kwietnia 2017 r. w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. Na podstawie zarządzenia asesora sądowego z dnia 14 czerwca 2017 r. wezwano M.D. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do wniesienia skargi, poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz wykazanie, iż wniosek ten został wniesiony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu - pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Skarżący został pouczony, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu powinno być oparte na założeniu, że doręczenie było skuteczne (w niniejszej sprawie chodzi o decyzję organu II instancji), uchybiono określonemu terminowi, jednak nastąpiło to bez winy strony. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. M.D. nie odpowiedział na ww. wezwanie, które zostało mu doręczone osobiście 23 czerwca 2017 r. Na podstawie zarządzenia asesora sądowego z dnia 20 lipca 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. został pozostawiony bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 26 lipca 2017 r. w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej została doręczona skarżącemu dnia 28 grudnia 2016r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 29 grudnia 2016 r. i upłynął z dniem 27 stycznia 2017 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi zawartego w zaskarżonym postanowieniu, skarga została wniesiona drogą pocztową dnia 16 lutego 2017 r. (data nadania na kopercie, k. 4 akt sądowych). Należy dodać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został na podstawie zarządzenia asesora sądowego z dnia 20 lipca 2017 r. pozostawiony bez rozpoznania. Z tej przyczyny skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.