II SA/Go 187/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Dnia 20 lutego 2009 roku (data prezentaty) do tutejszego sądu wpłynęła skarga J.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 roku, nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2008 roku nr [...] o uchyleniu w całości decyzji nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Do powyższej skargi J.D. załączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] oraz decyzji nr [...]. W uzasadnieniu pisma skarżący podnosił, iż w/w decyzje są wadliwe gdyż zostały wydane na błędnej podstawie prawnej. Wywodził, iż konsekwencją uchylenia decyzji nr [...] było zablokowanie wypłaty drugiej raty przyznanej mu pomocy finansowej oraz konieczność zwrotu wypłaconej pierwszej raty w wysokości 48186,63 zł. J.D. podkreślił, iż sprawa dotyczy znacznej kwoty, przeto jej egzekucja doprowadzi do paraliżu jego gospodarstwa, co grozi mu poważną szkodą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej ppsa. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym wypadku musi się łączyć z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty wraz z należnymi odsetkami (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2004r. GZ 127/04). W przedmiotowej sprawie decyzja nr [...] zobowiązuje J.D. do zwrotu wypłaconej pomocy finansowej tj. kwoty w wysokości 48186, 63 zł. Mamy zatem do czynienia z decyzją dotyczącą należności pieniężnych. Wskazać należy, iż w postępowaniu przedmiotem badań Sądu nie jest ocena zasadności skargi lecz zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 ppsa tj. bada się czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wystąpienie tych przesłanek musi zostać uprawdopodobnione, nie jest zatem wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04). Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu J.D. w żaden sposób nie wykazał, iż w przedmiotowej sprawie stronie grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Również z akt administracyjnych sprawy nie wynikają takie okoliczności. Sama wysokość kwoty świadczenia nie uzasadnia po stronie Sądu obowiązku wstrzymania wykonania decyzji. Skutku takiego nie ma również przeświadczenie skarżącego o wadliwości aktu organu administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe, z uwagi na brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.