II SA/Go 190/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania E.M. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Starosty w sprawie cofnięcia E.M. uprawnień do kierowania pojazdami kat. A, B, C, D, BE, CE, DE, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniesionej przez E.M.. W treści skargi skarżący zwrócił się do organu i ewentualnie do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżący uzasadnił niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków oraz tym, że w istotny sposób zmieni się rzeczywistość skarżącego a powrót do stanu poprzedniego czy posiadania uprawnień będzie mógł nastąpić po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków skarżącego związanych z ponownym uzyskaniem prawa jazdy. Nadto skarżący zwrócił uwagę na fakt, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozbawi stronę, a przy najmniej znacząco utrudni możliwość dojazdu do ośrodków miejskich, gdzie rozstrzygana będzie przedmiotowa sprawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie odnosząc się do złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczo zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od w/w reguły przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak podkreśla orzecznictwo sądów administracyjnych, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z 26 lipca 2005 r.(sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325) orzekł, iż "przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie". Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54). W przedmiotowej sprawie decyzja, w stosunku do której skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania, dotyczy cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a zatem niewątpliwie jest aktem podlegającym wykonaniu. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżący wskazał, iż cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami grozi niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków oraz tym, że przywrócenie uprawnień będzie mogło nastąpić po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków skarżącego związanych z ponownym uzyskaniem prawa jazdy. Dodatkowo skarżący wskazał, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozbawi go a na pewno utrudni możliwość dojazdu do ośrodków miejskich, gdzie m.in. jego sprawa będzie rozstrzygana. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za zasadny. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556). Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało trudne do odwrócenia skutki. Na uwzględnienie nie zasługuje również wskazana przez skarżącego okoliczność utrudnionego dostępu do ośrodków miejskich w tym [...], gdzie rozpoznawana będzie przedmiotowa skarga, gdyż z miejscowości w której zamieszkuje skarżący tj. z [...] kursują m.in. autobusy (przykładowo linii PKS). Zdaniem Sądu brak możliwości osobistego kierowania przez skarżącego autem nie ogranicza skarżącemu dostępu do Sądu. Na marginesie Sąd dodaje, iż niewątpliwie odebranie uprawnień do kierowania pojazdami w tym przypadku kat. A, B, C, D, BE, CE, DE stanowi utrudnienie dla osoby wcześniej korzystającej z nich jednakże nie należy pomijać faktu, iż zasadniczym celem cofnięcia w/w uprawnień jest wyeliminowanie takiej osoby jako uczestnika ruchu drogowego stwarzającego zagrożenia w ruchu, chroniąc tym samym pozostałych uczestników ruchu drogowego. Wobec powyższego wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami możliwe jest jedynie w sytuacji zaistnienia wyjątkowych okoliczności. Tytułem końcowych uwag należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie wyznaczony został już termin rozprawy, na której sprawa będąca przedmiotem skargi zostanie rozpoznana – 11 kwietnia 2013 r., o czym strony postępowania zostały już zawiadomione. Należy mieć przy tym na uwadze, iż w myśl art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.