II SA/Go 191/09

Dnia 7 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] roku w przedmiocie stypendium za wyniku w nauce postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 23 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga P.N. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wyniki w nauce. W uzasadnieniu skargi P.N. wskazywał, iż decyzja została wydana przez organ II instancji na podstawie niepełnego materiału dowodowego. Wskazał, iż nieterminowe oddanie do dziekanatu indeksu i karty egzaminacyjnej, które legło u podstaw wydania w/w decyzji nastąpiło z winy Uniwersytetu. Podnosił, iż pisana przez niego praca dyplomowa wymagała przeprowadzenia szeregu badań naukowych, przy pomocy urządzeń pomiarowych, dostępnych dla studentów Uniwersytetu. Część z tych urządzeń, w okresie pisania pracy było uszkodzonych, a po ich naprawie zmuszony był wyczekiwać na ich dostępność z uwagi na długą listę innych wypożyczających studentów. P.N. podał, iż dokumenty mógł złożyć dopiero w dniu [...] maja 2008 r. W jego ocenie Komisja Odwoławcza nie zapoznała się prawidłowo z dowodami w sprawie dokonując błędnego ustalenia jakoby odwołujący złożył dokumenty w dniu [...] czerwca 2009 r. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna w trybie autokontroli uwzględniła w całości skargę P.N.. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, stwierdzono, iż zgodnie z art. 175 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz. 1365 ze zm.) art. 175 ust. 1 ustawy w uczelni posiadającej podstawowe jednostki organizacyjne, świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 6-8, są przyznawane na wniosek studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej, przy czym stypendium za wyniki w nauce może być także przyznane bez konieczności składania wniosku przez studenta. Natomiast przepis art. 186 ust. 1 ustawy stanowi, że szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 6-8 ustawy, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzór wniosku o przyznanie stypendium socjalnego oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem Samorządu Studenckiego. Zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy oraz §16 ust. 1 regulaminu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów Uniwersytetu, stypendium za wyniki w nauce może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen, w przypadku Uniwersytetu nie mniejszą niż 4,0. Zgodnie z zapisami §16 ust. 3 regulaminu średnią ocen oblicza się na podstawie indeksu i kart egzaminacyjnych złożonych w dziekanacie w terminie ustalonym przez dziekana. Z przepisów regulaminu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów Uniwersytetu wynika, że oddanie indeksu i kart egzaminacyjnych w terminie jest warunkiem koniecznym do przyznania stypendium za wyniki w nauce (§16 ust. 1-3 regulaminu pomocy materialnej). Jednakże, organ wskazał, iż ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym wskazuje jako jedyne kryterium warunkujące przyznanie stypendium uzyskanie wysokiej średniej ocen za rok studiów, a art. 186 ustawy nie upoważnia do określania w regulaminie terminów zawitych prawa materialnego, których upływ wyłącza możliwość uzyskania stypendium przez studenta. Ustanowione w regulaminie terminy na złożenie indeksu i karty egzaminacyjnej mogą być traktowane wyłącznie jako terminy porządkowe, po upływie których nadal możliwe jest przyznanie studentowi stypendium, o ile spełnia kryterium wysokiej średniej. Zatem odwoławcza komisja stypendialna błędnie uznała, że postanowienia § 16 ust. 1-3 regulaminu stanowić mogą podstawę decyzji odmownej, a ponadto oceniła stan faktyczny i dokumentację sprawy. Organ podkreślił, iż późniejsze złożenie indeksu nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, co oznacza, iż P.N. nie utracił prawa do wnioskowanego świadczenia. Powyższe okoliczności stanowiły podstawę uchylenia w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. Jednocześnie w konsekwencji ponownego rozpatrzenia sprawy Odwoławcza Komisja Stypendialna przyznała P.N. stypendium za wyniki w nauce w roku akademickim 2008/2009. Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. P.N. zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Cofnięcie skargi przez P.N. należało uznać za skuteczne. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej ( tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872). Sąd jest natomiast związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność tj. jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Odwoławcza komisja dyscyplinarna decyzją z dnia [...] marca 2009 r., działając w trybie autokontroli, uwzględniła w całości skargę P.N.. W związku z faktem, iż organ administracji publicznej postąpił zgodnie ze stanowiskiem strony skarżącej P.N. oświadczył, iż skargę cofa. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł jak w sentencji postanowienia.