II SA/Go 191/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy wydaną wobec B sp. z o.o. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] wymierzającą stronie karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry na automatach [...] nr [...],[...] nr [...],[...] nr [...] w łącznej kwocie 36.000 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej radca prawny W.Z. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.080 zł – stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia pełnomocnik strony skarżącej został również wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony w dniu 31 marca 2017 r. na podany w skardze adres, odebrała je osoba uprawniona do odbioru przesyłki (k. 69 akt sądowych). W wyznaczonym terminie wpis sądowy od skargi w wymaganej wysokości nie został uiszczony. W dniu 10 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło natomiast pismo pełnomocnika strony skarżącej nadane dnia 4 kwietnia 2017 r., zawierające informację, iż z dniem 17 marca 2017 r. wygasło pełnomocnictwo udzielone mu przez B Spółkę z o.o.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosi 36.000 zł, co stanowi równowartość wymierzonej Spółce zaskarżoną decyzją kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Stosownie do treści § 1 pkt 2 wspomnianego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. należny wpis stosunkowy od skargi wyniósł zatem 1.080 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 69 akt sądowych) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony na podany w skardze adres pełnomocnika w dniu 31 marca 2017 r. Odebrała je osoba uprawniona do odbioru przesyłek. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważniona do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z kolei w myśl art. 72 § 2 p.p.s.a., jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy (a takim miejscem jest siedziba kancelarii profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej), można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął swój bieg od następnego dnia, tj. 1 kwietnia 2017 r. i upłynął z dniem 7 kwietnia 2017 r. (dzień roboczy – piątek). Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Odnosząc się do zawartego w piśmie nadanym dnia 4 kwietnia 2017 r. oświadczenia pełnomocnika o wygaśnięciu w dniu 17 marca 2017 r. pełnomocnictwa udzielonego mu do reprezentowania skarżącej Spółki należy zwrócić uwagę, iż jak wynika z treści art. 42 § 1 p.p.s.a., wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników – od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Z kolei w myśl art. 42 § 2 p.p.s.a. adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. W konsekwencji, jeśli o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie zostanie zawiadomiony sąd, to wypowiedzenie odnosi skutki tylko w ramach wewnętrznej relacji między pełnomocnikiem, a mocodawcą. Wobec tego dopóki zawiadomienie takie nie zostanie dokonane, dotychczasowy pełnomocnik jest z punktu widzenia sądu uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa, ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie. Z tego powodu zawiadomienie o wygaśnięciu pełnomocnictwa nie mogło zniweczyć skutku doręczenia przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, które miało miejsce w dniu 31 marca 2017 r., a więc przed zawiadomieniem Sądu o fakcie wygaśnięcia pełnomocnictwa (co nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2017 r.). Zważyć trzeba, że zarówno mocodawca należycie dbający o własne interesy jak i jego profesjonalny pełnomocnik winni niezwłocznie zawiadomić sąd o wygaśnięciu stosunku pełnomocnictwa, gdyż od tej chwili skutki działania bądź niedziałania pełnomocnika spadają na mocodawcę (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2017 r., II GZ 1311/16, postanowienie WSA Gdańsku z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 453/04, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 896/07). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie przyjmuje się, że uchybienie terminowi do dokonania czynności przez stronę z tego powodu, że stosowną korespondencję sądową doręczono pełnomocnikowi, o którym sąd nie wiedział, że nie jest już pełnomocnikiem strony, nie podlega sanacji (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II OZ 518/09, z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 523/08, z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 582/08, z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II GZ 15/08). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.