II SA/Go 191/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 16 kwietnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga G.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Pismem sądowym z dnia 22 kwietnia 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2024 r., który pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. Wskazanego wyżej elementu zabrakło w skardze G.B., a zatem pismem sądowym z dnia 22 kwietnia 2024 r. wezwano go do jego uzupełnienia. Wezwanie, przesłane na adres skarżącego, odebrał w dniu 25 kwietnia 2024 r. dorosły domownik skarżącego – M.B. W świetle art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma, doręczenie należało uznać za skuteczne. Analiza akt sprawy wykazała, że do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie usunął braku formalnego skargi, co w świetle powyższych przepisów uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. Mając na względzie ustalone okoliczności faktyczne oraz powyższe regulacje prawne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, orzeczono jak w sentencji.