II SA/Go 195/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. nr XI.86.2011 w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Gminę I. stwierdza nieważność § 5 ust. 4 i § 7 pkt 1 zaskarżonej uchwały, II. orzeka, że zaskarżona uchwała, w części określonej w punkcie I. wyroku nie podlega wykonaniu. Uchwałą Nr XI.86.2011 Rady Gminy z [...] października 2011 r. ustalono regulamin wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Gminę. Skargę na powyższą uchwałę wniósł Prokurator Rejonowy, domagając się stwierdzenia nieważności postanowień § 5 pkt 4 (błędne odesłanie; prawidłowo powinno być: § 5 ust. 4) i § 7 pkt 1 ww. regulaminu, odnoszących się do warunków przyznawania dodatku motywacyjnego i funkcyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że przy podejmowaniu uchwały doszło do naruszenia art. 30 ust. 6a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., nr 97, poz. 674 ze zm., dalej: KN). Zgodnie z tym przepisem, regulamin podlega uzgodnieniu ze związkami zawodowymi zrzeszającymi nauczycieli. Prokurator zwrócił uwagę, że 8 i 25 sierpnia 2011 r. przeprowadzone zostały negocjacje organu reprezentowanego przez Wójta Gminy z przedstawicielami związków zawodowych reprezentujących nauczycieli na terenie gminy. Na drugim spotkaniu, jak wskazuje treść podpisanego przez strony protokołu, strony uzgodniły, że dodatek za wychowawstwo zgodnie z propozycją Wójta wynosić będzie 120 zł, zaś w zakresie dodatku motywacyjnego podstawa przyznania będzie jednakowa od wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela mianowanego. Pomimo ustalonego stanowiska na sesji Rady [...] października 2011 r. podjęto uchwałę w odmienny sposób regulującą zagadnienia uzgodnione na wcześniej wskazanym spotkaniu., tj. dodatek za wychowawstwo klasy – 90 zł (§ 7 pkt 1 uchwały), natomiast w odniesieniu do dodatku motywacyjnego postanowiono, że nauczyciel lub dyrektor może otrzymać dodatek motywacyjny nie niższy niż 5% i nie wyższy niż 20% jego wynagrodzenia zasadniczego (§ 5 ust. 4). Skarżący zaznaczył, że z protokołu sesji wynika, iż do projektu poddanego pod głosowanie radzie nie zgłoszono żadnych poprawek. W związku z powyższym uznać należy, że projekt uchwały przedstawiony radzie zawierał postanowienia sprzeczne z wcześniej uzgodnionymi ze związkami zawodowymi, co stanowi istotne naruszenie art. 30 ust. 6a KN. W związku z tym - zdaniem skarżącego - zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności wyżej wymienionych postanowień zaskarżonej uchwały. Odpowiadając na skargę Gmina wniosła o jej oddalenie, wskazując, że użyte w art. 30 ust. 6a KN "uzgodnienie" nie musi oznaczać uzyskania ze strony związków zawodowych zgody, wystarczy poddanie projektu uchwały procedurze uzgodnienia, a w tym zakresie Gmina wywiązała się z ustawowego obowiązku. Gmina dodała, że uzgodnienia poczynione na spotkaniu [...] sierpnia 2011 r. nie mogą być traktowane jako wiążące dla organu stanowiącego gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Materialnoprawną podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił art. 30 ust. 6 i 6a KN. Zgodnie z jego treścią organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu, m.in. wysokość stawek dodatków (za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego oraz za warunki pracy). Treść tego regulaminu podlega uzgodnieniu ze związkami zawodowymi zrzeszającymi nauczycieli. Związki zawodowe zrzeszające nauczycieli współuczestniczą zatem, poprzez uzgadnianie treści regulaminu, w procesie tworzenia prawa miejscowego (uchwała w sprawie regulaminu wynagradzania nauczycieli stanowi bowiem akt prawa miejscowego). Przyjęcie regulaminu wynagradzania nauczycieli bez uzgodnienia ze związkami zawodowymi jest działaniem sprzecznym z art. 30 ust. 6a KN. W samym natomiast procesie uzgodnieniowym należy, wbrew stanowisku Gminy, odróżnić sytuację, kiedy strony (organ prowadzący szkołę oraz związki zawodowe) doszły do porozumienia w zakresie treści projektu uchwały w sprawie wynagradzania nauczycieli, od sytuacji kiedy proces uzgodnieniowy został przeprowadzony ale nie doprowadził do konsensusu. W sytuacji gdy ma być podejmowana uchwała w istotny sposób odbiegający od poczynionych wcześniej uzgodnień, z którą związek zawodowy nie został uprzednio zapoznany, zachodzi konieczność ponownego zastosowania procedury uzgodnienia ze związkami zawodowymi. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. choćby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 16 września 2009 r. IV SA/Wr 187/09 – wyrok dostępny w Internecie na str. orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z pierwszym z tych przypadków, tj. strony ustaliły kwestię dodatku za wychowawstwo (w wysokości 120 zł) oraz dodatku motywacyjnego (podstawa przyznania jednakowa od wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela mianowanego) a następnie Radzie Gminy przedstawiony został projekt uchwały w odmienny sposób regulujący ustalone wcześniej kwestie. Zmieniony projekt uchwały, do którego wprowadzono istotne zmiany umniejszające wynegocjowane uprawnienia płacowe nauczycieli, nie został ponownie poddany procedurze uzgodnieniowej, uniemożliwiając tym samym wypowiedzenie się w tym zakresie związkom zawodowym, czyniąc tym samym fikcyjnym przepis art. 30 ust. 6a KN. Wobec tego rację ma Prokurator Rejonowy, wywodząc, że zaskarżony § 5 ust. 4 i § 7 pkt 1 są obarczone istotną wadą skutkującą koniecznością stwierdzenia ich nieważności, stosownie do art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), o czym Sąd orzekł w punkcie I. wyroku. O tym, że zaskarżona uchwała, w części określonej w punkcie I. wyroku nie podlega wykonaniu, orzeczono na podstawie art. 152 cytowanej wyżej ustawy.