II SA/Go 195/16

Dnia 23 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] października 2015 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wznowienie postępowania zakończonego pismem Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania zakończonego powyższym pismem Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2015 r. Jak wyjaśniło Kolegium w uzasadnieniu postanowienia, przyczyną takiego rozstrzygnięcia był po pierwsze brak wskazania przez wnioskodawczynię podstawy wznowienia, a po drugie brak przedmiotu wznowienia, tzn. brak w sprawie ostatecznej decyzji administracyjnej. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem oraz wnosząc o usunięcie naruszenia swego interesu prawnego wywołanego powyższym rozstrzygnięciem Kolegium. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona na nieostateczne postanowienie tego organu. Nadto Kolegium podało, iż niezależnie od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu, D.B. złożyła od zaskarżonego postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium prowadzi pod numerem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej w skrócie p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej w skrócie k.p.a.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Z kolei w myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 działu II tej ustawy (dotyczącym zażaleń na postanowienia) do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Powyższy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niewątpliwie środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wyczerpanie tego środka zaskarżenia stanowi przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Prawidłowe zwrócenie się przez stronę do samorządowego kolegium odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązuje ten organ do wydania jednej z decyzji, o której mowa w art. 138 § 1 k.p.a. i tylko decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego (M. Jaśkowska i A . Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, LEX 2013 , t. 2 i 3 do art. 127 oraz powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie wznowienia postępowania, zanim wyczerpała drogę zaskarżenia przewidzianą w powołanym powyżej art. 127 § 3 k.p.a. i to pomimo, iż zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia w trybie administracyjnym. Skarżącej przysługuje skarga dopiero na postanowienie Kolegium, wydane w następstwie rozpoznania jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych aniżeli wymienione w pkt od 1 do 5a) tego przepisu. Jednym z tego rodzaju przypadków niedopuszczalności jest właśnie niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., w tym przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Na marginesie dodać należy, iż skarżąca poprzez złożenie niezależnie od skargi, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej w pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r., uruchomiła kontrolę prawidłowości i zgodności z prawem tego postanowienia. Jeżeli zdaniem skarżącej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy będzie naruszać jej interes prawny, wówczas skarżąca będzie miała możliwość skutecznego zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego.