II SA/Go 195/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu K.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. K.G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego. Wraz ze sprzeciwem strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 21 lutego 2018r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne sprawy), a sprzeciw został nadany w dniu 12 marca 2018r. (data stempla na kopercie – k. 14 akt sprawy). W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), z których wywiodła, iż w niniejszej sprawie, z uwagi na to, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w 2016r., zastosowanie mają przepisy sprzed ww. nowelizacji, czyli od zaskarżonej decyzji przysługuje odwołanie, a nie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Złożony przez skarżącą wniosek spełnia wszystkie powyżej określone przesłanki. W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu bez własnej winy. Zaskarżona decyzja WINB z dnia [...] lutego 2018 r., wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., została doręczona skarżącej z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a do 64e. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. Powyższe przepisy obowiązują od dnia 1 czerwca 2017 r. i mają zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych od tej daty. W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 9 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał bowiem , że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W niniejszej sprawie obie decyzje w administracyjnym toku postępowania zostały wydane po 1 czerwca 2017 r., w nowym stanie prawnym, zaś pismo kwestionujące tę decyzję organu II instancji zostało wniesione w dniu 12 marca 2018 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne p.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do dnia 7 marca 2018 r. (doręczenie miało miejsce w dniu 21 lutego 2018 r.). To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 12 marca 2018 r. Jest zatem spóźniony. Dla instytucji sprzeciwu nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte w 2016r. Znaczenie ma natomiast, że postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji po 1 czerwca 2017r. i tym samym postępowanie sądowo administracyjne zostało wszczęte po tej dacie, tj. w dniu 14 marca 2018r. (data wpływu sprzeciwu do organu). Podkreślenia również wymaga fakt, iż skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie zastosowała się do prawidłowego pouczenia o sprzeciwie, zawartego w zaskarżonej decyzji. W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.