II SA/Go 196/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2015 r. D.B. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego m.in. pismem Prezydenta z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...]. SKO pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwało wnioskodawczynię do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez sprecyzowanie treści żądania polegające na wskazaniu podstaw wznowienia postępowania. W odpowiedzi D.B. poinformowała, iż usunięcie braku formalnego wniosku wymagałoby wiedzy prawniczej, jednocześnie podtrzymując negatywną ocenę skarżonego pisma. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], działając między innymi na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 64 § 2 i art. 63 § 2, art. 148, art. 145 § 1, art. 145a, art. 145b i art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – zwanej dalej "kpa"), Kolegium odmówiło wznowienia wnioskowanego postępowania uznając, iż zaniechanie przez wnioskodawczynię wskazania podstawy (przesłanki ustawowej) wznowienia postępowania administracyjnego, jakiego się domaga wnioskiem z dnia [...] października 2015 r., pomimo wezwania wnioskodawczyni w tym zakresie, stanowi przeszkodę formalną do wznowienia postępowania. W postanowieniu organ zawarł pouczenie o przysługującym prawie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia. Postanowienie Kolegium z dnia [...] stycznia 2016 r. zostało zaskarżone do WSA w Gorzowie Wlkp. przez D.B.. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na zaskarżenie postanowienia nieostatecznego i brak w związku z tym spełnienia przez skarżącą wymogu wyczerpania środków zaskarżenia nałożonego przez przepis art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przepisie art. 15 kpa sformułowana została zasada dwuinstancyjności postępowania, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Przepis art. 127 § 3 kpa wskazuje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Na mocy natomiast art. 144 kpa, taki sam środek odwoławczy przysługuje stronie niezadowolonej z podjętego przez organ postanowienia. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2016 r., którym organ, stosując między innymi art. 149 § 3 kpa, odmówił wznowienia wnioskowanego przez D.B. postępowania. Pomimo prawidłowego pouczenia, znajdującego oparcie w treści art. 149 § 4 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 kpa, zawartego w zaskarżonym postanowieniu D.B. nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej na drodze administracyjnej środków zaskarżenia. Należało bowiem wnieść do SKO wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dopiero od rozstrzygnięcia wydanego na skutek rozpoznania tego wniosku przysługiwało skarżącej prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W zaistniałej sytuacji skarga D.B. na rozstrzygnięcie SKO z dnia [...] stycznia 2016 r. wydane w pierwszej instancji jest przedwczesna. Wobec dokonanych ustaleń, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.