II SA/Go 198/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Agnieszka Lasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.Z. na Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Nakazanie wykonania określonych robót budowlanych Uchylono decyzję I i II instancji Na podstawie art. 66 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2003r. Dz. U. Nr 207 poz. 2016) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2004r. wydał decyzję Nr [...], w której nakazał J. i Z.Z., zamieszkałym w [...], w terminie do dnia 30 kwietnia 2004r. usunąć z lokalu mieszkalnego instalacji na gaz płynny propan butan. W uzasadnieniu organ podał, że J.B. zgłosił organowi, iż jego sąsiad Z.Z. korzysta z gazu butlowego w swoim mieszkaniu przy [...], mimo iż w przedmiotowym budynku istnieje również czynna instalacja gazowa na gaz ziemny z sieci gazowej wykorzystywana do celów grzewczych i bytowych pozostałych mieszkań. Przeprowadzona wizja lokalna w dniu [...] marca 2004r. przez organ potwierdziła użytkowanie w mieszkaniu Państwa Z. kuchenki gazowej czteropalnikowej podłączonej do 11 kg butli na gaz płynny propan butan, przy czym do jego mieszkania nie jest podłączony gaz z instalacji sieciowej. Organ powołał się na przepis § 157 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane (Dz. U. Nr 75 poz.690 z 2002r.), który zabrania stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej. W ocenie organu istnieje możliwość spowodowania zagrożenia pożarowego w wyniku użytkowania instalacji na gaz płynny w budynku posiadającym instalację gazu sieciowego, a w związku z tym zagrożenia życia, zdrowia lub bezpieczeństwa mienia osób w nim przebywających. W aktach administracyjnych organu I instancji znajduje się kserokopia nie potwierdzona postanowienia Prokuratora Powiatowego z dnia [...] października 2002r. Sygn. akt 1 Ds. 1533/02 umarzającego dochodzenie w sprawie narażenia członków Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...] przez Z.Z. na niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia (art. 160 § 1 kk), ponieważ czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art.17 §1 pkt 2 kpk). W uzasadnieniu postanowienia Prokurator powołał się na opinię pracownika Pogotowia Gazowego M.Z., iż przyłączenie i eksploatacja butli gazowej nie narusza przepisów bezpieczeństwa dla życia i zdrowia mieszkańców bloku. W dniu [...] lipca 2003r. Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej przeprowadziła kontrolę przestrzegania przepisów przeciwpożarowych w pomieszczeniu piwnicy skarżącego i nie stwierdzono przechowywania tam butli gazowych. W odwołaniu od tej decyzji Z.Z. przywołał § 177 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz.690), który to określa, jakie warunki należy spełnić, aby można było korzystać z urządzeń gazowych instalowanych w budynku zasilanych gazem płynnym. W ocenie odwołującego się spełnił on wszystkie wymagania zawarte w tym przepisie, a żaden z organów kontrolujących nie stwierdził jakiegokolwiek zagrożenia dla sąsiadów. Wprost przeciwnie z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej wynika, że nie stwarza on żadnego zagrożenia, a to jest przeszkodą dla wydania decyzji na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Stąd wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami. A mianowicie § 17 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lipca 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków (Dz. U. Nr 74 poz. 836) stanowi, że sposób użytkowania instalacji gazowej przez użytkownika lokalu powinien zapewniać bezpieczeństwo nie tylko użytkowników danego lokalu, ale także ochronę interesów użytkowników innych lokali oraz osób trzecich. Przepis § 157 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zabrania stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej. W budynku mieszkalnym przy ul. [...] funkcjonuje instalacja gazowa zasilana gazem sieciowym umożliwiająca korzystania z niej wszystkim lokatorom budynku. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający zdrowiu lub życiu ludzkiemu w drodze decyzji organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Natomiast z treści wyroku NSA z dnia 13 lutego 1998r. IV SA 757/96 z dnia 13 lutego 1998r. wynika, iż mimo że art. 66 Prawa budowlanego odnosi się do obiektów budowlanych a nie do lokali znajdujących się w tych obiektach, to w konkretnym przypadku nie wyklucza się nałożenia obowiązku wykonania określonych robót również w lokalu. Przy czym chodzi tu o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego w całości. Zatem wobec wyraźnego zakazu wynikającego z § 157 cytowanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. bez znaczenia są dokumenty znajdujące się w aktach sprawy Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnych oraz postanowienie Prokuratury umarzające dochodzenie w sprawie sprowadzenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego. W skardze do Sądu Z.Z. podniósł te same argumenty i przytoczył te same podstawy prawne swego żądania co w odwołaniu i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Podstawą wydanej decyzji był art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016), który daje organowi prawo nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości o ile obiekt użytkowany jest w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. W odniesieniu do budynków podstawą do ustalenia powstałych nieprawidłowości są rozporządzenia: Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690) i Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74 poz. 836). Przepisy cytowanych rozporządzeń zawierają szereg uregulowań nakazów i zakazów, ale nie wszystkich naruszenie daje podstawę dla decyzji z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ustawodawcy chodziło wyłącznie o takie naruszenia warunków z powyższych rozporządzeń, które zagrażają życiu lub zdrowiu ludzkiemu, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Stąd też do organu administracji nadzoru budowlanego należy wykazanie, iż używanie gazu płynnego w mieszkaniu niewyposażonym w instalację gazu sieciowego mimo, że ona znajduje się w budynku i sąsiednich lokalach stanowi powyższe zagrożenie. Gdy tymczasem organ w tym kierunku nie prowadzi żadnego postępowania, a uzyskane dowody przez inne organy (Prokuraturę i Straż Pożarną) przeczą tezie, iż istnieje zagrożenie w przedstawionej sytuacji. Jednocześnie organ II instancji tym dowodom odmawia statusu dowodu. Natomiast trafnie ten organ w ślad za wyrokiem NSA z dnia 13 lutego 1998r. zinterpretował nakaz z art. 66 Prawa budowlanego nie tylko do obiektu budowlanego lecz także do lokalu, co w indywidualnych wypadkach nie wyklucza nałożenia obowiązku wykonania określonych prac budowlanych również w lokalach lub lokalu mieszczącym się w obiekcie. Chodzi tu jednak o prace mające na celu utrzymanie w należytym stanie budynku jako całości, bowiem nakaz nie może wkraczać w to co mieści się wewnątrz lokalu chyba, że stanowi zagrożenia dla życia lub zdrowia. Wobec braku jakichkolwiek ustaleń dotyczących zagrożenia w wytworzonej sytuacji przez skarżącego, zachodzi niemożność oceny czy występują przesłanki pozwalające na zastosowanie przepisu art. 66 Prawa budowlanego. Należy więc uznać, że decyzje organów administracyjnych obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270) Sąd orzekł jak w sentencji.