II SA/Go 202/07

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odebrania psów i umieszczenia w schronisku postanawia: przyznać ze Skarbu Państwa - kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. adwokatowi A.K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007 r. oddalił skargę W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odebrania psów i umieszczenia w schronisku. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika W.P. wyznaczyła adwokata A.K., któremu strona udzieliła pełnomocnictwa procesowego. Dnia 29 listopada 2007 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r. przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej adwokat A.K. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2009 r. oddalił skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika przyznawanego z urzędu za wykonana pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 p.p.s.a. 27 kwietnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek okazał się zasadny. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stanowi czynność z zakresu nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 p.p.s.a.). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie dopiero wtedy, gdy złożony zostanie stosowny wniosek. Ponadto przyjmuje się w orzecznictwie, że wniosek pełnomocnika powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części (por. komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter i inni, Zakamycze 2005 s. 599, Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi J. P. Tarno, LexisNexis Warszawa 2006 s. 521). Adwokat A.K. zawarł taki wniosek w skardze kasacyjnej. Należy dodać, że pełnomocnik nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (protokół rozprawy). Stosownie do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat A.K. jako pełnomocnik z urzędu W.P. został ustanowiony po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, a zatem po zakończeniu postępowania przed sądem l instancji (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2007 r., II CZP 124/06, OSNC 2007, nr 6, póz. 91). Adwokat A.K. podjął czynność procesową w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, która jest już czynnością podejmowaną w instancji wyższej, co oznacza, że nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia. W konsekwencji pełnomocnikowi przysługuje 75% stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia wynosi 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.