II SA/Go 203/10

Dnia 31 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2010r. J.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia tego organu w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2010r. J.G. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. W dniu 12 kwietnia 2010 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 25 maja 2010r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ww. kosztów z uwagi na to, iż wniosek o przyznanie tego prawa nie zawierał usprawiedliwionych podstaw do pozytywnego rozpatrzenia. W dniu 21 czerwca 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw J.G. na ww. postanowienie referendarza sądowego, w którym strona zarzuciła błędną wykładnię art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010r. (sygn. akt II SA/Go 203/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił J.G. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 22 lipca 2010r. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 lipca 2010r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 31 marca 2010r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżąca odebrała 18 sierpnia 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 67). Skarżąca w zakreślonym terminie nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Skoro zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 18 sierpnia 2010r., należało uznać, iż termin do uiszczenia opłaty upłynął bezskutecznie z dniem 25 sierpnia 2010 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 30 sierpnia 2010r. skarżąca nie uiściła wpisu, do którego została zobowiązana. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga J.G. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.