II SA/Go 204/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S.M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz skarżącej S.M. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] lutego 2014r. S.M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchylające postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania stronie płatności ONW na rok 2012. Pismem procesowym datowanym na dzień [...] kwietnia 2014 r., reprezentujący S.M. pełnomocnik cofnął przedmiotową skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi podnieść na wstępie należy, że zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. W piśmiennictwie podkreśla się, iż przywołany przepis statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przyznaniem stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009,s. 372-373). Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie ze zdaniem trzecim przepisu art. 60 p.p.s.a., sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas to, w sposób nie budzący wątpliwości, winny zostać przez sąd wykazane przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady związania w tej kwestii stanowiskiem skarżącego i w konsekwencji rozpoznania skargi wbrew jego woli, wyrażonej w złożonym oświadczeniu (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt l OSK 3/07, Lex nr 376825). Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego - jako dysponenta skargi - pozostaje dla Sądu wiążąca. Mając na uwadze powyższe okoliczności, cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, co zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.