II SA/Go 204/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. Dnia 30 grudnia 2015 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo D.B., w którym strona wskazała, że organ nie załatwia jej podań zgodnie z oczekiwaniem, i dlatego oczekuje wskazania środków prawnych wobec kierowanej wobec niej korespondencji. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na w/w pismo wyjaśniło, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659) samorządowe kolegium odwoławcze jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Ordynacji podatkowej w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, w w/w sprawach kolegium jest właściwe w szczególności do rozpatrzenia odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Od decyzji wydawanych przez kolegium stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.. Przy czym załatwiona w ten sposób spawa nie podlega dodatkowym interpretacjom, wyjaśnieniom i uzasadnieniom. Kolegium nie zajmuje się poradnictwem prawnym i wyjaśnianiem treści przepisów. Nadto organ wyjaśnił, ze strona może w trybie art. 227 k.p.a. skargi, w sytuacji, gdy nie jest zadowolona z działalności organu administracji publicznej. Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 29 utego 2016 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że pismo D.B., które wpłynęło do organu dnia 30 grudnia 2015 r. stanowiło odrębne od konkretnego postępowania administracyjnego podanie strony, która oczekiwała wyjaśnienia, jakie środki prawne przysługują jej wobec skierowanej do niej korespondencji. Podanie strony odpowiada instytucji skargi uregulowanej w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016 r. poz. 23), której przedmiotem było wyjaśnienie zasad postępowania organu. Zaskarżone przez skarżącą w niniejszej sprawie pismo Kolegium ma charakter informacji o sposobie załatwienia złożonej skargi dnia 30 grudnia 2015r. (art. 238 k.p.a), zawiera bowiem informację o zakresie kompetencji SKO oraz przysługujących stronie środkach kontroli postępowania organów administracji publicznej. Przepisy regulujące kwestię wnoszenia skarg w trybie art. 227 k.p.a. nie przewidują możliwości wydania w tym zakresie aktu, który mieściłby się w zakresie kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Osoba występująca do organów administracji z wnioskami lub skargami dotyczącymi potrzeby ochrony interesu publicznego, a nie własnego - chronionego przepisami prawa materialnego, nie może uzyskać żadnej decyzji administracyjnej, której byłaby adresatem i nie przysługują jej też żadne środki odwoławcze w trybie instancyjnym od orzeczeń organów administracji dotyczących innych osób. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 221 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.