II SA/Go 208/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant referent stażysta Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oraz odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...]r., nr [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] Burmistrz uchylił decyzję z dnia [...] września 2017 r. nr [...] przyznającą T.M. specjalny zasiłek opiekuńczy w okresie zasiłkowym 2017/2018 oraz odmówił prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres zasiłkowy 2017/2018 od [...] listopada 2017 r. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Decyzja wydana została na podstawie art. 104, art. 107, art. 16 § 1, art. 151 §1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 kpa, oraz art. 3 pkt 10, art. 5 ust. 2, art. 16a ust. 1, ust. 2, ust. 4, ust. 6 i ust. 7 oraz art. 20 ust. 1 – 3, art. 23 ust. 1 – 4, ust. 4e, art. 24 ust. 1 – 2, art. 25 ust. 1 i ust. 2a – 4a, art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (DZ.U. z 2016 r. poz. 1518), art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemem wsparcia rodzin (DZ.U. z 2017 r. poz. 1428), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (DZ.U. z 2017 r. poz. 1466), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (DZ. U. z 2015 r. poz. 1238). W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2017 r. T.M. zostało przyznane prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad ojcem Z.S.. W międzyczasie strona złożyła również wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy 2017/2018. W toku postępowania w sprawie o przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego ustalono, że małżonek T.M. – D.M. pracuje w firmie transportowej oraz z tego tytułu pobiera diety. Organ wskazał, że w poprzednich okresach zasiłkowych tj. od kwietnia 2016 r. wnioskując o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem oraz matką, T.M. nie wykazywała dochodów nieopodatkowanych diet z tytułu podróży służbowych męża. Z weryfikacji składek zdrowotnych wynika, że D.M. pracuje u tego samego pracodawcy od lutego 2009 r. Ustalając prawo doświadczeń bazowano na oświadczeniach strony i zaświadczeniach dołączonych do akt sprawy, które dostarczyła strona, natomiast dostarczone dokumenty nie zawierały informacji o pobieraniu diet. W dniu 4 grudnia 2017 r. strona dostarczyła zaświadczenie pracodawcy męża wystawione w dniu [...] listopada 2017 r. o dietach otrzymanych w 2016 r., z którego wynika że wypłacono diety w łącznej wysokości 28.446,90 zł. Dalej organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż wyszły na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy, a istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane organowi, który wydał decyzję z dnia [...] września 2017 r. organ wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie przyznania stronie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres zasiłkowy 2017/ 2018. W toku wznowionego postępowania organ ustalił, że w dniu składania wniosku o przyznanie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego T.M. nie poinformowała organu o dochodach nieopodatkowanych z tytułu diet otrzymywanych w rodzinie. Dochód ten przekracza kwotę kryterium dochodowego tj. 764 zł na osobę w rodzinie o kwotę 549,68 zł. Organ ponownie rozpatrzył wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres 2017/2018 i ustalił, że doliczenie do dochodu rodziny dochodu nieopodatkowanego D.M. z tytułu diet służbowych z 2016 r. powoduje, że wnioskodawczyni nie jest uprawniona do uzyskania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w okresie 2017/2018 od dnia [...] listopada 2017 r. W tym miejscu organ powołał się na orzecznictwo sądowoadministracyjne z którego wynika, że diety wypłacone kierowcy transportu międzynarodowego zaliczają się do należności, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych jako uzyskane w ramach stosunku pracy i w związku z wykonywaniem pracy poza granicami kraju. Diety otrzymane przez D.M. były uzyskiwane w ramach stosunku pracy. W tych okolicznościach sprawy, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, organ uznał za zasadne uchylić decyzję z dnia [...] września 2017 r. o przyznaniu T.M. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz odmówić przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres zasiłkowy 2017/2018. Od powyższej decyzji, pismami z dnia [...] lutego 2018 r. oraz [...] lutego 2018 r., T.M. wniosła odwołanie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie pojawiły się nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, podczas gdy nowa okoliczność tj. charakter wykonywanej pracy i przysługujące z tego tytułu dodatkowe świadczenia istniała w dniu wydania decyzji, organ zaś dokonał ustalenia, że D.M. pobiera dietę pracowniczą w drodze ponownej analizy materiału dowodowego i jego uzupełnienia, co nie jest dopuszczalne, gdyż nie odpowiada celowi instytucji wznowienia postępowania. Skarżąca wskazała również na naruszenie art. 16a ust. 2 oraz art. 3 pkt 1a ustawy oświadczenia rodzinnych polegające na nieuzasadnionym wliczeniu do dochodu diet zagranicznych pobieranych przez D.M.. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I inst. W uzasadnieniu organ II inst. wskazał na zasadność wznowienia postępowania oraz uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2017 r. o przyznaniu skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad ojcem Z.S.. Organ podniósł, że w dniu 4 grudnia 2017 r. do organu pomocy społecznej wpłynęła kserokopia zaświadczenia z dnia [...] listopada 2017 r. z firmy D Sp. z o.o., z którego wynika, że mąż strony – D.M. w 2016 r. z tytułu wykonywanej pracy zawodowej pobierał diety, których łączba wysokość w 2016 r. wyniosła 28. 446,90 zł. Następnie organ przytoczył treść art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz powołał się na ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych zgodnie z którym diety wypłacone kierowcy transportu międzynarodowego zaliczają się do należności, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. c tiret 10 ustawy oświadczeniach rodzinnych, jako uzyskane ze stosunku pracy i w związku z wykonywaniem pracy poza granicami. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że w okolicznościach danej sprawy ziściły się łącznie wszystkie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego. Organ wskazał na treść art. 16 a ust. 1 u.ś.r zgodnie z którym specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682) ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli: 1) nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub 2) rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej - w celu sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W myśl ust. 2 art. 16a specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2. Przepisy art. 5 ust. 4-9 stosuje się odpowiednio. Z akt sprawy wynika, że w skład rodziny strony wchodzą osoby: skarżąca, osoba nad którą sprawowana jest opieka – ojciec skarżącej Z.S., mąż skarżącej D.M. oraz pełnoletnia córka N.M.. Do dochodu rodziny należy doliczyć dochód D.M. za 2016 r. ze stosunku pracy, który po odliczeniu składek i podatku wyniósł 17.349,70 zł, kwotę dodatkowego zwrotu z tytułu ulgi na dziecko w kwocie 488.25 zł, dochód Z.S. z emerytury za 2016 r. w wysokości 16.771, 98 zł. oraz kwotę diet uzyskanych przez D.M. w wysokości 28. 446, 90 zł. po doliczeniu diet do dochodu rodziny miesięczny dochód na osobę w rodzinie wyniósł 1.313, 69 zł i przekracza kryterium dochodowe tj. 764 zł na osobę w rodzinie o kwotę 549, 68 zł, uprawniające do pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego w okresie zasiłkowym 2017/2018. Reasumując SKO stwierdziło, że okoliczności sprawy uzasadniały wszczęcie postępowania wznowieniowego oraz uchylenie decyzji przyznającej skarżącej prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres zasiłkowy 2017/2018. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. T.M. wniosła skargę. W uzasadnieniu skarżąca kwestionowała okoliczność uwzględnienia diet uzyskanych przez D.M. do dochodu rodziny. Podniosła, że od wielu lat korzysta z prawa do zasiłku rodzinnego na córkę oraz specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad ojcem, a wcześniej również – nad matką, jednak dochody z diet małżonka nie podlegały wliczeniu do dochodu rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1660). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie, w myśl art. 145 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności decyzji sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Skarga była zasadna. W analizowanej sprawie kontroli pod względem legalności podlegała decyzja administracyjna wydana w trybie nadzwyczajnym, tj. w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że wzruszenie decyzji administracyjnej, która uzyskała walor ostateczności jest sytuacją procesowo wyjątkową, gdyż stanowi wyłom od zasady trwałości decyzji administracyjnych, której z kolei rolą jest ochrona stabilizacji obrotu prawnego. W myśl art. 16 § 1 kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. W analizowanej sprawie postępowanie wznowieniowe dotyczyło decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2017 r. o przyznaniu skarżącej prawa do specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad ojcem Z.S., na okres zasiłkowy 2017/2018. Podstawę wznowienia postępowania stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W myśl wskazanego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że aby wznowić postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. powinny być spełnione łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Obejmuje to okoliczności lub dowody zarówno nowoodkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych nie stanowi samoistnej podstawy wznowienia postępowania. Nowe okoliczności faktyczne czy nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne. Muszą zatem dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne. Kolejną przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest to, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. W analizowanej sprawie wznowienie postępowania nastąpiło ze względu na ujawnienie okoliczności związanej z dochodem rodziny, która to okoliczność miała wpływ na wysokość dochodu rodziny skarżącej w 2016 r. W dniu 4 grudnia 2017 r. w postępowaniu toczącym się z wniosku skarżącej o przyznanie prawa do świadczenia rodzinnego organ uzyskał informację o dochodach małżonka skarżącej – D.M. w wysokości 28 446, 90 zł, wypłaconych z tytułu diet. Po ponownym wyliczeniu dochodu rodziny, z uwzględnieniem dochodu z diet D.M. ustalono, że dochód na osobę w rodzinie skarżącej wynosi 1313.68 zł, a zatem przekracza kryterium dochodowe kwalifikujące do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, które wynosi 764, 00 zł na osobę. W ustalonych okolicznościach sprawy, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa organ uchyli decyzję z dnia [...] września 2017 r. o przyznaniu specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego oraz odmówił przyznania skarżącej tegoż świadczenia. Stosownie do treści art. 3 pkt 1 u.ś.r. ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, b) dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych – tiret 10 - należności ze stosunku pracy lub z tytułu stypendium osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywających czasowo za granicą - w wysokości odpowiadającej równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962). Wskazać przyjdzie, że orzecznictwo sądowoadministracyjne prezentuje obecnie jednolite stanowisko, co do tego że do wymienionych w art. 3 pkt 1 lit c tiret 10 składników dochodu rodziny zalicza się również diety wypłacone kierowcom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju jako należności ze stosunku pracy osób fizycznych mających miejsce zamieszkania na terytorium RP, przebywających czasowo za granicą – w wysokości równowartości diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju ustalonych dla pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej na podstawie przepisów kodeksu pracy. Zwrócić jednak należy uwagę, że w latach wcześniejszych pojawił się również w orzecznictwie pogląd odmienny, zgodnie z którym diety wypłacone kierowcom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju są należnościami ze stosunku pracy, jednak nie stanowią dochodu w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych (por. sprawy sygn. II SA/Go 77/11, II SA/Go 147/11, II SA/Go 9/11). Zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę powyżej wskazaną okoliczność należało uwzględnić badając legalność zaskarżonej decyzji. Oznacza ona mi.in. że przepis art. 3 pkt 1 lit. "c" tiret 10 w zakresie jakim odnosi się do diet z zagranicznych z podroży służbowych nie jest jednoznaczny i mógł stanowić podstawę odmiennych jego interpretacji. Trzeba zatem rozważyć, czy wznowienie postępowania w analizowanej sprawie było wynikiem zmiany interpretacji w.w. przepisu art. 3 pkt 1 lit. "c" u.ś.r. w zakresie w jakim odnosi się do diet z zagranicznych z podroży służbowych, czy też było skutkiem informacji o dochodach D.M. z diet z tytułu podroży służbowych uzyskanej dopiero na podstawie zaświadczenia z dnia [...] listopada 2017 r., a przedłożonego organowi w dniu 4 grudnia 2017 r. Wskazać przyjdzie, że podstawą wznowienia był przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa, który stanowi o nowych okolicznościach faktycznych lub nowych dowodach istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, natomiast odmienna interpretacja przepisu, który stanowił podstawę materialnoprawną decyzji będącej przedmiotem wznowienia stanowić będzie okoliczność prawną, a nie faktyczną. Z powyższych względów, w ocenie Sądu, wszczynąjąc postepowanie wznowieniowe organ powinien poinformować stronę o przesłance wznowienia, pouczyć ją skutkach prawnych postępowania wznowieniowego w danej sprawie oraz wezwać do przedłożenia oświadczeń lub dowodów, które mogłyby mieć istotny wpływ na ustalenia postępowania wznowieniowego. Strona powinna mieć przede wszystkim możliwość wypowiedzenia co do tego, czy informowała organ ( w tej lub innej sprawie administracyjnej prowadzonej przez ten sam organ) o uzyskiwaniu przez małżonka dochodów z tytułu diet z podróży zagranicznych, co pozwoli na poczynienie ustaleń - czy okoliczność ta nie była organowi znana przed wydaniem inkryminowanej decyzji z dnia [...] września 2017 r., jak bowiem wynika z akt sprawy skarżąca od wielu lat korzysta z prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz z zasiłku rodzinnego. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby przed wydaniem rozstrzygnięcia organ umożliwił skarżącej wypowiedzenie się w powyższej kwestii oraz wezwał ją do przedłożenia wszelkich dowodów na tę okoliczność. Zdaniem Sądu w okolicznościach danej sprawy postępowanie organu pozostawało w kolizji z naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego, wynikającymi z art. 7, art. 7a i art. 8 kpa. W myśl art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie z art. 7a § 1 kpa jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Stosownie do treści art. 8 § 1 i § 2 kpa organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 134, art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. decyzje organów obydwu instancji zostały uchylone.