II SA/Go 208/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oraz wniosku W.S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. W.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] odmowy przyznania zasiłku celowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu za pośrednictwem poczty dnia 16 kwietnia 2019 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Ponadto pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest - zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - podpis strony. Przy czym w stanie prawnym obowiązującym w dacie złożenia skargi nie jest możliwe skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego podpisem elektronicznym. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest dotknięte brakiem formalnym, który mógł być uzupełniony przez złożenie podpisu własnoręcznego. W myśl art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie skarga nie została podpisana przez skarżącego własnoręcznie. W związku z tym skarżący został wezwany przez Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 16 kwietnia 2019 r. Siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upływał więc z dniem 23 kwietnia 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie złożył do Sądu własnoręcznie podpisanej skargi. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazać trzeba, że podlega on odrzuceniu, albowiem skarga została wniesiona w terminie. Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje p.p.s.a., a w szczególności art. 85-88 tej ustawy. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić dyspozycję art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, gdy strona złoży go w przypadku gdy nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio (uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, iż warunkiem dopuszczalności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest fakt uchybienia terminowi do jej wniesienia. W niniejszej sprawie sytuacja uchybienia terminu do wniesienia skargi nie miała miejsca. Zaskarżona decyzja z dnia [...] października 2018 r. SKO [...] doręczono skarżącemu dnia 25 stycznia 2019 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Skargę na tę decyzję skarżący wniósł zaś [...] lutego 2019 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, a więc z zachowaniem przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Skarga została więc wniesiona w terminie. Skoro w niniejszej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi nie miało miejsca, to wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.